حدیث امام حسين (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مَنْ أَطَاعَ الْمَخْلُوقَ فِي مَعْصِيَةِ الْخَالِق
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام حسين عليه السلام
سند
عنه عن شريف بن سابق عن الفضل بن ابي قره عن ابي عبد الله ع قال :
كَتَبَ رَجُلٌ إِلَى اَلْحُسَيْنِ ص عِظْنِي بِحَرْفَيْنِ فَكَتَبَ إِلَيْهِ مَنْ حَاوَلَ أَمْراً بِمَعْصِيَةِ اَللَّهِ كَانَ أَفْوَتَ لِمَا يَرْجُو وَ أَسْرَعَ لِمَجِيءِ مَا يَحْذَرُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۷۱
از امام صادق (ع) که مردی به حسین (ع) نوشت: مرا با دو حرف پند بده، در پاسخش نوشت: هر که امری را با نافرمانی خدا بطلبد، آنچه امید دارد زودتر از دستش برود و از آنچه حذر دارد زودتر بر سرش آید.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۸۰
حضرت صادق علیه السلام فرمود: مردی بحسین علیه السلام نوشت: مرا با دو حرف پند بده؟
آن حضرت در جواب نوشت: هر که امری را با نافرمانی خدا بجوید آنچه امید دارد زودتر از دستش برود، و از آنچه میگریزد زودتر بسرش آید.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۰۱
از او، از شریف بن سابق، از فضل بن ابی قرّه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «مردی به خدمت حضرت امام حسین علیه السلام نوشت که: مرا موعظه کن و پند ده به دو حرف؛ پس حضرت به سوی او نوشت که: هر که کاری را قصد کند به نافرمانی خدای عز و جل، بیشتر موجب ضایع شدن و نیستی آن چیزی است که امید دارد، و شتابانتر است از برای آمدن آنچه از آن میترسد».