الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۵۸

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن اسماعيل بن مهران عن سيف بن عميره عن عمرو بن شمر عن جابر عن ابي جعفر ع قال قال رسول الله ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۷۱ از امام باقر (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: هر که خشنودی مردم را بدان جوید که خدا را به خشم آرد، هر که ستاینده او باشد به نکوهش او برخیزد و هر که طاعت و فرمانبری خدا را به غضب مردم مقدّم دارد، خدا دشمنی هر دشمنی را برای او کفایت کند و حسد هر حسودی را و ستم هر ستم‏کننده را و خدا عز و جل برایش یار و پشتیبان باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۷۹ از حضرت باقر علیه السلام حدیث شده است که رسول خدا (ص) فرمود: هر کس خوشنودی مردم را بچیزی بجوید که خدا را در آن چیز بخشم آورد، ستاینده او از مردم نکوهشش کند، و هر که فرمانبرداری خدا را بخشم مردم مقدم دارد خداوند دشمنی کردن هر دشمنی را از او کفایت کند و رشک بردن‏ هر حسودی و ستم هر ستمکاری را از او باز دارد، و خدای عز و جل یاور و پشتیبان او شود. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۰۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از اسماعیل بن مهران، از سیف بن عمیره، از عمرو بن شمر، از جابر، از امام محمد باقر علیه السلام که می‏فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: هر که خشنودی مردم را طلب کند به چیزی که خدا را به خشم آورد، خدا ستایش‏گوی او را، از مردمانِ بدگو گرداند. و هر که فرمانبرداری خدا را به غضب مردم اختیار کند، و در طاعت خدا کاری بکند که خلق از او راضی نباشند، خدای عز و جل دشمنی هر دشمن، و حسد هر حسد برنده، و ستم هر ستمکاری را از او کفایت کند، و یاور و پشت و پناه او باشد».