حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مُجَالَسَةِ أَهْلِ الْمَعَاصِي
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
و بهذا الاسناد عن محمد بن مسلم عن داود بن فرقد قال حدثني محمد بن سعيد الجمحي قال حدثني هشام بن سالم عن ابي عبد الله ع قال :
إِذَا اُبْتُلِيتَ بِأَهْلِ اَلنَّصْبِ وَ مُجَالَسَتِهِمْ فَكُنْ كَأَنَّكَ عَلَى اَلرَّضْفِ حَتَّى تَقُومَ فَإِنَّ اَللَّهَ يَمْقُتُهُمْ وَ يَلْعَنُهُمْ فَإِذَا رَأَيْتَهُمْ يَخُوضُونَ فِي ذِكْرِ إِمَامٍ مِنَ اَلْأَئِمَّةِ فَقُمْ فَإِنَّ سَخَطَ اَللَّهِ يَنْزِلُ هُنَاكَ عَلَيْهِمْ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۸۷
از امام صادق (ع)، فرمود: هر گاه گرفتار شدی به ناصبیها و همنشینی آنها چون کسی باش که روی سنگ سرخ شده در آتش باشد تا برخیزی، زیرا خدا آنها را دشمن دارد و لعنت میکند و چون دیدی در باره یکی از امامان بد گویند، بیدرنگ برخیز که خشم خدا در این جا بر آنها فرود آید.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۸۸
و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: هر گاه بناصبیها و همنشینی آنها گرفتار شدی پس مانند کسی باش که روی سنگ سرخ شده نشسته باشی تا برخیزی، زیرا خداوند آنها را دشمن دارد و لعنت کند پس هر گاه دیدی که در باره امامی از امامان بد گویند برخیز زیرا غضب خداوند در چنین وقتی بر ایشان نازل گردد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۱۵
و به همین اسناد، از محمد بن مسلم، از داود بن فرقد روایت است که گفت: حدیث کرد مرا محمد بن سعید جهمی و گفت که: حدیث کرد مرا هشام بن سالم، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «چون مبتلا شوی به اهل نصب (یعنی سنّیان و همنشینی کردن با ایشان)، چنان باش که گویا بر بالای سنگ گرمِ بریان شدهای هستی، تا آنکه برخیزی؛ زیرا که خدای عز و جل ایشان را به غایت دشمن میدارد، و ایشان را لعنت میکند. پس چون ایشان را ببینی که در ذکر امامی از ائمّه علیهم السلام فرو میبرند، برخیز؛ زیرا که خشم خدای عز و جل در آن وقت یا در آن مکان بر ایشان فرود میآید».