حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ مُجَالَسَةِ أَهْلِ الْمَعَاصِي
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابيه عن القاسم بن عروه عن عبيد بن زراره عن ابيه عن ابي جعفر ع قال :
مَنْ قَعَدَ فِي مَجْلِسٍ يُسَبُّ فِيهِ إِمَامٌ مِنَ اَلْأَئِمَّةِ يَقْدِرُ عَلَى اَلاِنْتِصَافِ فَلَمْ يَفْعَلْ أَلْبَسَهُ اَللَّهُ اَلذُّلَّ فِي اَلدُّنْيَا وَ عَذَّبَهُ فِي اَلْآخِرَةِ وَ سَلَبَهُ صَالِحَ مَا مَنَّ بِهِ عَلَيْهِ مِنْ مَعْرِفَتِنَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۸۷
از امام باقر (ع)، فرمود: هر که در مجلسی نشیند که به امامی از ائمه در آن دشنام گویند و میتواند برخیزد و نکند، خدا در دنیا او را خوار کند و در آخرت عذاب کند، و معرفت خوبِ ما را که بدان بر او منّت نهاده است از او بگیرد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۸۸
حضرت باقر علیه السلام فرمود: هر که بنشیند در مجلسی که در آن بامامی از امامان دشنام گویند و میتواند برخیزد و نکند خداوند ذلت را در دنیا بر او بپوشاند و در آخرت او را عذاب کند، و آن چیز نیکی که بدادن آن بر او منت نهاده (یعنی) معرفت ما را از او بگیرد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۱۵
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش، از قاسم بن عروه، از عبید بن زراره، از پدرش، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «هر که بنشیند در مجلسی که امامی از ائمّه علیهما السلام در آنجا دشنام داده میشود و ناسزایی نسبت به او مذکور میگردد، و او قادر بر داد ستاندن باشد و نکند، خدای عز و جل در دنیا لباس خواری را بر او بپوشاند، و در آخرت او را عذاب فرماید، و آنچه را که به واسطه آن بر او منّت گذاشته از شناختن ما که چیزی است نیکو و شایسته، از او برباید».