الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۳۸۲

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن الحسن بن محبوب عن داود بن كثير الرقي قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۹۵ از داود بن کثیر رقی، گوید: به امام صادق (ع) گفتم: سنّتهای رسول خدا (ص) چون فرائض و مقررات خدا عز و جل است؟ در پاسخ فرمود: راستی خدا عز و جل فرائضی مقرر کرده که بر بنده‏ها لازم شده‏اند، پس هر که یک فریضه از فرائض لازم شده را ترک کند و به آن عمل نکند و آن را انکار کند، کافر باشد، (رسول خدا) به اموری فرمان داده که همه آنها خوبند و کسی که برخی از آنچه خدا عز و جل به بنده‏های خود امر کرده است از طاعتش ترک کند، کافر نباشد ولی ترک فضیلت کرده است و از خیر کاسته است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۹۳ داود بن کثیر رقی گوید: بحضرت صادق عرضکردم: سنتهای رسول خدا (ص) چون فرائض خداوند عز و جل میباشند؟ فرمود: بدرستی که خدای عز و جل فرائضی را فرض فرموده که بر بندگان لازم گشته، پس هر که فریضه‏ای از آنچه لازم شده ترک کند و بآن عمل نکند و منکر آن شود کافر است و [رسول خدا (ص)] بکارهائی فرمان داده که همه آنها خوب است، پس کسی که برخی از آنچه خدای عز و جل بندگانش را بآن فرمان داده از طاعتش ترک کند کافر نیست ولی ترک فضیلت کرده و از خیر کم بهره است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۲۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از حسن بن محبوب، از داود بن کثیر رقّی که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که:سنّت‏های رسول خدا صلی الله علیه و آله (یعنی آنچه از طریقه آن حضرت ظاهر می‏شود)، مانند واجبات خدای- تعالی- است؟ فرمود: «به درستی که خدای عز و جل فریضه‏ای چند را قرارداد فرموده، که آنها را بر بندگان خویش واجب نموده؛ پس هر که فریضه‏ای از آنها که بر ایشان واجب شده، ترک کند و به آن عمل نکند و آن را انکار کند، کافر باشد. و خدای عز و جل به اموری چند امر فرموده (یعنی به طریقه استحباب)، که همه آنها نیکو است؛ پس هر که ترک کند بعضی از آنچه را که خدای عز و جل بندگان خود را به آن امر فرمود از طاعت، کافر نیست، ولیکن چنین کسی تارک فضل و افزونی است، و بهره‏اش از خیر و خوبی، کم و ناتمام شده است».