حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره حجّت
روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
و في وصيه المفضل قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
مَنْ شَكَّ أَوْ ظَنَّ وَ أَقَامَ عَلَى أَحَدِهِمَا أَحْبَطَ اَللَّهُ عَمَلَهُ إِنَّ حُجَّةَ اَللَّهِ هِيَ اَلْحُجَّةُ اَلْوَاضِحَةُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۳۳
در وصیّت مفضل است که: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: هر که شک کند و یا گمان برد و یا بر یکی از آنها بپاید و بماند، خدا عمل او را حبط کند و ساقط نماید، راستی که حجّت خدا همان حجّت واضح و روشن است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۱۹
در وصیت مفضل است که گوید: شنیدم حضرت صادق علیه السّلام میفرمود: هر که شک کند و یا گمان برد و بر یکی از آن دو بایستد خداوند عملش را هدر کند، بدرستی که حجت خدا همان حجت روشن است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۵۹
و در وصیّت مفضّل مذکور است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «هر که شک کند یا مظنّه داشته باشد، پس بر سر یکی از این دو ایستادگی نماید، خدای عز و جل عمل او را فرو ریزد و باطل گرداند. به درستی که حجّت خدای عز و جل، حجّتی است روشن».