الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۲۷

عنه عن علي بن اسباط عن العلا بن رزين عن محمد بن مسلم عن احدهما ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۳۵ از محمد بن مسلم، گوید: از امام باقر و یا امام صادق (ع) پرسیدم که ما می‏بینیم مردی عبادت و کوشش در امر دین و خشوع دارد و معتقد به حق (در امر امامت) نیست آیا از این کردار خود سودی می‏برد؟ در پاسخ فرمود: ای ابا محمد! همانا مَثَل اهل بیت چون اهل بیتی است که در بنی اسرائیل، هیچ کدام آنها چهل شب کوشش نمی‏کرد جز آنکه دعا می‏کرد و دعای او اجابت می‏شد، ولی یک مرد از میان آنها چهل شب کوشش کرد و سپس دعا کرد و دعای او مستجاب نشد و نزد عیسی بن مریم علیهما السلام آمد و از حال خود شکایت کرد و از او خواسته که برای او دعا کند، فرمود: عیسی (ع) تطهیر کرد و نماز خواند و به درگاه خدا عز و جل دعا کرد، خدا عز و جل به او وحی کرد: ای عیسی! راستی که بنده من نزد من آمد از جز دری که باید از آن وارد شود او به درگاه من دعا کرد و در باره تو شک داشت و اگر دعا کند تا گردنش ببرد و انگشتانش بریزند، برای او مستجاب نکنم، عیسی رو بدان کرد و فرمود: به درگاه پروردگارت دعا کنی و در باره پیغمبرش شک داری؟ گفت: یا روح اللَّه و کلمته! محققاً آنچه فرمودی درست است، از خدا بخواه که شک را از دل من ببرد، فرمود: عیسی برای او دعا کرد و خدا توبه او را پذیرفت و از او قبول کرد و در شمار خاندان خود قرار گرفت. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۱۹ محمد بن مسلم از یکی از دو امام باقر یا صادق علیهما السّلام حدیث کند که بوی عرضکردم: ما می‏بینیم مردی را که دارای عبادت و کوشش و خشوع در دین است ولی معتقد بحق (یعنی امامت شما) نیست، آیا این اعمال باو سودی بخشد؟ فرمود: ای ابا محمد جز این نیست که مثل (ما) اهل بیت و (و مردم)، مثل آن خاندانی هستند که در بنی اسرائیل بودند، و هیچ یک از آنها نبود که چهل شب کوشش کند (و ریاضت کشد) جز اینکه (پس از چهل شب) دعا میکرد و دعایش اجابت میشد، (ولی وقتی) یکی از آنها چهل شب کوشش کرد سپس دعا کرد، و دعایش باجابت نرسید، پس نزد عیسی بن مریم علیه السّلام آمد و از حال خود باو شکایت کرد و از او خواست که برایش دعا کند، پس عیسی علیه السّلام تطهیر کرده و نماز خواند سپس بدرگاه خدای عز و جل دعا کرد، خدای عز و جل باو وحی کرد ای عیسی این بنده من نزد من آمد اما بغیر از آن دری که باید بیاید، او مرا خواند ولی در دلش نسبت بتو شک داشت، پس (با این حال) اگر (آنقدر) مرا بخواند که گردنش ببرد و انگشتانش بریزد دعایش را اجابت نکنم، پس حضرت عیسی علیه السّلام بآن مرد رو کرده فرمود: تو پروردگارت را میخوانی و نسبت به پیغمبرش شک داری؟ عرضکرد: یا روح اللَّه بخدا سوگند آنچه گفتی همان طور بود (و من در باره تو شک داشتم) اکنون از خدا بخواه که این شک را از دل من ببرد، (حضرت صادق علیه السّلام) فرمود: که عیسی برای او دعا کرد و خدا توبه آن مرد را پذیرفت و قبول کرد و او بمانند خاندان خود گردید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۱۵۹ از او، از علی بن اسباط، از علا بن زرین، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر یا امام جعفر صادق علیهما السلام روایت است که گفت: به آن حضرت عرض کردم: به درستی که ما مردی را می‏بینیم که او را عبادت و نهایت جدّ و جهد و خشوع و فروتنی است، و به حق قائل نیست؛ پس آیا اینها، هیچ نفع به او می‏رساند؟ فرمود که: «ای محمد! جز این نیست که داستان اهل بیت پیغمبر صلی الله علیه و آله، چون داستان اهل بیتی است که در بنی‏اسرائیل بودند. و چنان بود که‏ هیچ‏یک از ایشان، چهل شب در عبادت جدّ و جهد نمی‏کرد، مگر آنکه هر دعا که می‏کرد، مستجاب می‏گردید. و به درستی که مردی از ایشان، چهل شب جد و جهد نمود. بعد از آن، دعا کرد و از برایش مستجاب نشد؛ پس به خدمت حضرت عیسی بن مریم علیه السلام آمد، در حالتی که به سوی آن حضرت شکایت می‏نمود، آنچه را که او در آن بود. و از آن حضرت درخواست می‏کرد که دعا کند». حضرت فرمود که: «پس حضرت عیسی علیه السلام طهارت به جا آورد، که وضو ساخت یا غسل کرد. بعد از آن، نماز کرد و خدای عز و جل را خواند؛ پس خدای- تعالی- به سوی او وحی فرمود که: ای عیسی! به درستی که این بنده من، به درگاه من آمده است، از غیر آن دری که از آن آمده می‏شوم؛ زیرا که او مرا خواند، و حال آنکه در دلش از امر پیغمبری تو شکی بود، و اگر مرا بخواند، تا آنکه گردنش پاره پاره شود، و بندهای انگشتانش از هم بپاشد، دعای او را مستجاب نکنم». حضرت فرمود که: «پس عیسی بن مریم علیه السلام به سوی آن مرد التفات فرمود و فرمود که: پروردگار خود را می‏خوانی، و حال آنکه تو در باب پیغمبرش در شکّی؟ عرض کرد که: یا روح اللَّه! و ای آنکه به یک سخن او موجود شده‏ای! به خدا سوگند که آنچه فرمودی، چنان بود؛ پس خدا را بخوان و دعا کن که خدا آن را از من ببرد». حضرت فرمود: «پس عیسی علیه السلام از برایش دعا کرد، و خدای عز و جل توبه او را قبول فرمود و از او پذیرفت. و آن مرد، در حدّ اهل بیت آن حضرت گردید».