الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۷۲

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن الحسين بن المختار عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۸۵ از امام صادق (ع) که دل میان سینه و گلوگاه، لرزان است تا به ایمان بسته شود و چون به ایمان بسته شد، قرار گیرد، و این است تفسیر قول خدا عز و جل (۱۱ سوره تغابن): «و هر که به خدا ایمان آورد دلش به راه آید و آرام گردد». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۵۰ امام صادق علیه السّلام فرمود: دل میان سینه و گلوگاه لرزانست تا بایمان بسته شود، و چون بایمان بسته شد قرار گیرد، و اینست گفتار خدای عز و جل: «و آنکه ایمان بخدا آرد در دلش راه یابد و آرام گردد» (سوره تغابن آیه ۱۱). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۰۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از حسین بن مختار، از ابو بصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «به درستی که دل می‏جنبد و می‏لرزد در میان سینه و حنجره- یعنی نای گلو-، تا بر ایمان بسته شود، و چون بر ایمان بسته شد، قرار و آرام گیرد. و این است معنی قول خدای عز و جل که فرموده: «وَ مَنْ یُؤْمِنْ بِاللَّهِ یَهْدِ قَلْبَهُ» «۲»؛ یعنی: و هر که ایمان آورد به خدا، خدا دل او را راه نماید» «۳». __________________________________________________ (۲). تغابن، ۱۱. (۳). یعنی آن را بر ایمان ثابت گرداند. و ظاهر این است که استشهاد به این آیه، بنابر قرائت «یَهْدَأُ قَلبُهُ»، به زیادتی همزه ساکنه و رفع باء قلبه باشد، و آن از هدوء، به معنی سکون است. یعنی دلش ساکن گردد و از تزلزل و اضطراب بیرون آید. و این قراءت، قراءت اهل بیت علیهم السلام است، و در شواذ عکرمه نیز، چنین قراءت کرده است. (مترجم)