الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۴۸۳

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد و محمد بن يحيي عن احمد بن محمد جميعا عن علي بن مهزيار قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۹۷ از علی بن مهزیار، گوید: مردی به ابی جعفر (ع) نوشت و از آنچه به خاطرش درآید شکایت کرد، امام در ضمن سخنش به او پاسخ داد: راستی خدا اگر خواهد تو را ثابت قدم سازد، شیطان را به خود راه مده، مردمی هم به پیغمبر (ص) شکایت بردند که خاطره‏هائی در دل آنها افتد که اگر باد آنها را سر به گم ببرد و یا تیکه تیکه شوند دوستتر دارند از اینکه آنها را به زبان آرند، رسول خدا (ص) فرمود: این را دریافت می‏کنید؟ گفتند: آری، در پاسخ فرمود: سوگند بدان که جانم به دست او است، راستی که این صریح ایمان است و چون به شما رخ داد بگوئید: آمنّا باللَّه و رسول و لا حول و لا قوّة الا باللَّه‏ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۵۶ علی بن مهزیار گوید: مردی بحضرت جواد علیه السّلام نوشت و از وسوسه‏هائی که بخاطرش آید شکایت کرد، حضرت در ضمن پاسخ نامه‏اش باو چنین نوشت: همانا خدای عز و جل اگر بخواهد تو را ثابت و پا برجا کند و از برای شیطان بر تو راهی قرار ندهد، و مردمی هم به پیغمبر (ص) شکایت بردند از خاطره‏هائی که در دل آنها افتد که اگر باد آنها را بجای دوری اندازد و یا قطعه قطعه شوند دوستر دارند از اینکه آن خاطره‏ها را بزبان آرند؟ پس رسول خدا (ص) فرمود: این را دریافتید؟ (که این خاطره‏ها بر شما بسیار گران است؟) عرضکردند: آری، فرمود: سوگند بآن که جانم بدست اوست این صریح ایمانست، پس هر گاه آن را یافتید (و احساس کردید که این خاطره‏ها بسراغتان آمده) بگوئید: «آمنا باللَّه و رسوله و لا حول و لا قوة الا باللَّه» محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۱۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد و محمد بن یحیی، از احمد بن محمد و هر دو، از علی بن مهزیار که گفت: به خدمت امام محمد تقی علیه السلام نوشت، و به آن حضرت شکایت داشت از چیزی چند که در خاطرش خطور می‏کرد؛ پس حضرت او را در بعضی از سخنان خویش جواب فرمود که: «خدا اگر خواهد، تو را ثابت می‏دارد؛ پس از برای شیطان، بر تو راهی قرار نمی‏دهد که بر تو مستولی شود. گروهی به خدمت پیغمبر صلی الله علیه و آله شکایت کردند از خطراتی چند که ایشان را عارض می‏شود، و در خاطر ایشان درمی‏آید، که هر آینه اگر باد، ایشان را به زیر می‏افکند یا پاره پاره می‏شدند، به سوی ایشان دوست‏تر بود از آنکه به آن تکلّم کنند؛ پس رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: آیا این حالت را در خود می‏یابند؟ عرض کردند: آری. فرمود: به حقّ آن کسی که جانم به دست قدرت او است، که این صریح و خالص ایمان است؛ پس چون چنین امری را در خود بیابید، بگویید که: آمَنَّا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ الّا بِاللَّهِ؛ یعنی: ایمان آوردیم به خدا و رسول او، و هیچ گشتنی (از گناهان)، و هیچ توانایی بر طاعت نیست، مگر به یاری خدا».