الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۰۰

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن ابي ايوب الخزاز عن محمد بن مسلم عن احدهما ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۰۹ از محمد بن مسلم، از امام باقر یا امام صادق (ع) در تفسیر قول خدا عز و جل (۲۷۵ سوره بقره): «پس هر که را پندی آمد از طرف پروردگارش و دست باز گرفت، از آن او است آنچه در پیش گرفته است» فرمود: موعظة توبه است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۶۴ محمد بن مسلم از یکی از دو امام باقر و یا صادق علیهما السلام حدیث کند که در گفتار خدای عز و جل: «و آن کس که بیایدش اندرزی از جانب پروردگارش پس باز ایستد، از ان اوست آنچه در پیش گذشته است» (سوره بقره آیه ۲۷۵) فرمود: (مقصود از) اندرز (و موعظه در این آیه) توبه است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۲۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از ابو ایّوب خزّاز، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر یا امام جعفر صادق علیهما السلام روایت کرده است در قول خدای عز و جل: «فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهی‏ فَلَهُ ما سَلَفَ» «۲»، که فرمود: «موعظه، توبه است». و ترجمه ظاهر آیه این است که: «پس هر که بیاید او را (یعنی برسد به او) پندی از پروردگارش، پس باز ایستد، پس از برای او است آنچه گذشته، که بر آن عقاب و بازخواستی نیست». __________________________________________________ (۲). بقره، ۲۷۵.