الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۰۱

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن محمد بن علي عن محمد بن الفضيل عن ابي الصباح الكناني قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۰۹ از ابی الصباح کنانی، گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدا عز و جل (۸ سوره تحریم): «أیا آن کسانی که گرویدند به خدا باز گردید با توبه نصوح» فرمود: یعنی بنده توبه کند از گناه و بدان باز نگردد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۶۴ ابو الصباح کنانی گوید: پرسیدم از حضرت صادق علیه السلام از گفتار خدای عز و جل: «ای‏ آنان که ایمان آوردید توبه کنید بسوی خدا توبه نصوح» (سوره تحریم آیه ۸) فرمود: یعنی بنده از گناه توبه کند و دیگر بآن باز نگردد. محمد بن فضیل گوید: من از تفسیر این آیه از حضرت ابو الحسن (موسی بن جعفر علیهما السّلام) پرسیدم؟ فرمود: از گناه توبه کند و دیگر بآن بازنگردد، و دوست ترین بندگان نزد خدای تعالی آن کسانی هستند که در فتنه (گناه) واقع شوند و بسیار توبه کنند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۲۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از محمد بن علی، از محمد بن فضیل، از ابو الصّبّاح کنانی که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَی اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً» «۳»؛ یعنی: «ای کسانی که ایمان آورده‏اید! باز گردید به سوی خدا و از گناهان توبه کنید، توبه و بازگشتی نصوح؛ یعنی خالص از برای خدا، یا محکم و استوار، یا ناصح مردمان». و حضرت فرمود __________________________________________________ (۳). تحریم، ۸. که: «بنده از گناه توبه می‏کند. بعد از آن، در آن عود نمی‏کند و بر نمی‏گردد». و محمد بن فضیل گفت که: امام موسی‏کاظم علیه السلام را از این آیه سؤال کردم، فرمود که: «از گناه توبه می‏کند. بعد از آن، در آن عود نمی‏کند. و دوست‏ترین بندگان به سوی خدا، آنانند که در گناه افتاده می‏شوند و توبه می‏کنند».