حدیث امام محمّد باقر (ع) درباره توبه
روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن جميل عن زراره عن ابي جعفر ع قال :
إِذَا بَلَغَتِ اَلنَّفْسُ هَذِهِ وَ أَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى حَلْقِهِ لَمْ يَكُنْ لِلْعَالِمِ تَوْبَةٌ وَ كَانَتْ لِلْجَاهِلِ تَوْبَةٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۲۷
از امام باقر (ع)، فرمود: چون جان به این جا رسد (با دستش اشاره به نایش کرد) برای عالم توبه نباشد، و برای نادان توبه روا باشد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۷۴
حضرت باقر علیه السّلام فرمود: همین که جان باینجا رسید- و اشاره بگلوی خود فرمود- برای عالم (و دانا) توبه نباشد، و برای نادان وقت توبه (باقی) است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۳۹
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از جمیل، از زراره، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «چون جان به اینجا رسد- و به دست خویش به سوی گلوی مبارکش اشاره فرمود-، عالِم را توبهای نباشد، و جاهل را توبه باشد».