الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۲۸

علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن اسحاق بن عمار قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۳۱ از اسحق بن عمار، گوید: امام صادق (ع) فرمود: هیچ مؤمنی نباشد جز اینکه گناهی دارد که مدّتی آن را ترک کند و سپس بدان دست آلاید و این است مقصود از قول خدا عز و جل «الّا اللمم» و من پرسیدم از او از تفسیر قول خدا عز و جل (۳۳ سوره نجم): «آن کسانی که کناره کنند از کبائر اثم و فواحش جز لمم» فرمود: مقصود از فواحش، زنا و دزدی است و لمم این است که شخصی دستی به گناه زند و از آن آمرزش جوید (یعنی بی‏درنگ پشیمان شود و استغفار کند). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۷۶ اسحاق بن عمار گوید: حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هیچ مؤمنی نباشد جز اینکه برای او گناهی است که مدتی او را از خود دور ساخته، سپس بدان دست زند و اینست گفتار خدای عز و جل: «جز لمم» (در همان آیه که در حدیث (۱) گذشت) و از آن حضرت تفسیر (تمامی آن آیه و) گفتار خدای عز و جل را پرسیدم؟ فرمود: مقصود از فواحش (در آیه) زنا و دزدیست، و لمم آنست که شخص بگناه دست زند پس از خداوند آمرزش خواهد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۴۱ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از اسحاق بن عمّار روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «هیچ مؤمنی نیست، مگر آنکه او را گناهی است که در زمانی از آن دوری می‏کند. بعد از آن، آن را به فعل می‏آورد. و این است معنی فرموده خدای عز و جل که می‏فرماید: «إِلَّا اللَّمَمَ»». راوی می‏گوید: و نیز از آن حضرت سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ». فرمود که: «فواحش، زنا و دزدی است. و لمم، آن است که مردی گناهی را به فعل آورد، پس از خدا طلب آمرزش می‏کند، به جهت آن گناه».