حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ اللَّمَم
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن صفوان عن العلا عن محمد بن مسلم عن احدهما ع قال :
قُلْتُ لَهُ اَلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبََائِرَ اَلْإِثْمِ وَ اَلْفَوََاحِشَ إِلاَّ اَللَّمَمَ قَالَ اَلْهَنَةُ بَعْدَ اَلْهَنَةِ أَيِ اَلذَّنْبُ بَعْدَ اَلذَّنْبِ يُلِمُّ بِهِ اَلْعَبْدُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۲۹
از محمد بن مسلم، از امام باقر و یا امام صادق (ع) گوید: به او گفتم: (۳۳ سوره نجم): «آن کسانی که که کناره میکنند از کبائر اثم و فواحش جز لمم»، فرمود: مقصود از لمم، چیرگی است از گناه پس از چیرگی دیگر یعنی گناهی به دنبال گناهی که بنده بدان دست میزند و نزدیک میشود.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۷۶
و نیز محمد بن مسلم از یکی از دو امام باقر و یا صادق علیهما السّلام حدیث کند که فرموده:
بآن حضرت عرضکردم: (در باره تفسیر لمم در این آیه) فرمود: آن گناه پس از گناه است که بنده دست بدان زند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۴۱
ابو علی اشعری، از محمد بن عبد اللَّه الجبّار، از صفوان، از علا، از محمد بن مسلم، از امام محمد باقر یا امام جعفر صادق علیهما السلام روایت کرده است که گفت: به آن حضرت عرض کردم که: «الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ» فرمود که: «لمم، هَنَه است بعد از هَنَه؛ یعنی گناه بعد از گناه، که بنده در آن فرود آید، و آن را به فعل آورد». «۳» ( ۳). و هنه- به فتح هاء-، خصلت بد است، و چیزی که ذکرش زشت باشد.( مترجم)