الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۳۰

علي بن ابراهيم عن ابيه عن حماد بن عيسي عن حريز عن اسحاق بن عمار عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۳۱ از امام صادق (ع)، فرمود: هیچ گناهی نیست جز آنکه بنده مؤمنی بدان مایل است، مدتی آن را ترک کند و سپس بدان دست یازد و آن قول خدا عز و جل است (۳۳ سوره نجم): «آن کسانی که کناره می‏کنند از کبائر گناه و از هرزگیها جز لمم»، فرمود: لمام بنده‏ای است که دست به گناهی یازد پس از گناهی که موافق سلیقه او نیست، یعنی از طبع او نیست. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۷۷ حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هیچ گناهی نیست جز آنکه بنده مؤمنی بدان خو گرفته، مدتی آن را واگذارد سپس (دوباره) بآن دست زند، و آن است گفتار خدای عز و جل: «آنان که دوری گزینند از گناهان بزرگ و ناشایسته‏ها جز لمم» فرمود: امام: آن بنده‏ایست که بگناهی پس از گناهی دست زند که موافق سلیقه او یعنی از طبیعت او نیست. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۴۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از حمّاد بن عیسی، از حریز، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هیچ گناهی نیست، مگر آنکه بنده مؤمنی بر آن سرشته شده، که زمانی از آن دوری می‏کند. بعد از آن، آن را به فعل می‏آورد. و این است معنی قول خدای عز و جل: «الَّذِینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ»». فرمود که: «لمم- به فتح لام و تشدید میم-، بنده‏ای است که گناهی را بعد از گناهی به فعل می‏آورد، و از سلیقه او؛ یعنی از طبع او نیست، و چنان نیست که طبیعی و جبلّی او باشد».