الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۵۷۶

عده من اصحابنا عن احمد بن ابي عبد الله عن ابن فضال عمن ذكره عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۵۷۱ از ابن فضال، از کسی که نامش را یاد کرد، از امام صادق (ع) فرمود: راستی شما عمری می‏گذرانید که پیوسته آن را از شما می‏گیرند و روزهای عمر شما شماره معنی دارد، و مرگ به ناگهان می‏رسد، هر که خوبی کشت می‏کند، محصول رشک آوری درو می‏کند، و هر که بدی می‏کارد پشیمانی می‏درود، از آنِ هر کشتکاری همان است که کِشته، آنکه در تحصیل روزی کندی می‏کند، به بهره او پیشدستی نکنند، و آنکه آزمندی کند آنچه مقدورش نیست در نیابد، به هر که خیری رسد، خدا است که به او عطا کرده است و هر که از بدی نگهداری شود، خدا است که او را نگهداشته است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۱۹۷ حضرت صادق علیه السّلام فرمود: همانا شما در عمرهای گرفته شده و روزهای شمرده شده هستید که ناگهان مرگ در رسد، آنکه خوبی کشت کند (آنجا) غبطه (و آرزوی زیادتر داشتن را) درو کند، و هر که بدی میکارد پشیمانی بچیند، برای هر شخص کشتکاری همانست که کشت کرده، هر کس از شما که در تحصیل روزی کند است روزیش بر او پیشی نگیرد، (یعنی کندیش سبب از دست رفتن روزی او نشود) و آنکه حریص است (هر قدر حرص زند) بآنچه مقدرش نشده دست نیابد، اگر بکسی خیری رسد خداست که آن را باو داده و اگر از بدی نگهداشته شود، خدا است که او را از آن نگهداشته است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۲۷۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن ابی عبداللَّه، از ابن فضّال، از آنکه او را ذکر کرده، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «به درستی که شما در مدّت‏های گرفته شده و روزهای شمرده شده‏اید (یعنی زمانی کم که زود تمام شده یا می‏شود). مرگ، ناگاه و بی‏خبر می‏آید. هر که خوبی را کِشت وزراعت کند، خوشحالی و شادی را درو کند، و هر که بدی را زراعت کند، پشیمانی را درو کند. و از برای هر زراعت‏کننده‏ای است، آنچه زراعت نموده. بهره و نصیب آنکه کاهل است از شما، بر او پیشی نگیرد، و حریص، آنچه را که از برایش مقدّر نشده، در نیابد. هر که خیر و خوبی به او عطا شده، خدا به او عطا فرموده، و هر که از بدی نگاه داشته شده، خدا او را نگاهداری نموده است».