الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۶۲۵

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد عن جعفر بن محمد الاشعري عن ابن القداح عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۹ امام صادق (ع) فرمود: هیچ بنده دست به درگاه خدای عزیز جبّار بر نیاورد جز اینکه خدا عز و جل شرم دارد از اینکه آن را تهی برگرداند تا از فضل رحمت خود در آن بنهد و هر گاه یکی از شماها دعاء کرد، دستش را برنگرداند تا آن را به روی و سر خود بکشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۱۸ حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هیچ بنده‏ای دست بدرگاه خدای عزیز جبار نگشاید جز اینکه خدای عز و جل شرم کند که آن را تهی بازگرداند تا اینکه از فضل رحمت خود در آن بنهد، پس هر گاه یکی از شماها دعا کرد دستش را برنگرداند تا آن را بسر و روی خود بکشد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۰۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد، از جعفر بن محمد اشعری، از ابن‏قدّاح، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «هیچ بنده‏ای دست خود را ظاهر نساخته و به سوی خدای عزیز جبّار برنداشته، مگر آنکه خدای- تعالی- شرم فرموده که آن را خالی برگرداند، تا آنکه از فضل و رحمت خویش در آن قرار دهد آن‏چه را که خواسته باشد. پس چون یکی از شما دعا کند، باید که دست خود را برنگرداند، تا آنکه آن را بر رو و سر خود بمالد».