حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ التَّقَدُّمِ فِي الدُّعَاء
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن علي بن الحكم عن هشام بن سالم عن ابي عبد الله ع قال :
مَنْ تَقَدَّمَ فِي اَلدُّعَاءِ اُسْتُجِيبَ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ اَلْبَلاَءُ وَ قَالَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ صَوْتٌ مَعْرُوفٌ وَ لَمْ يُحْجَبْ عَنِ اَلسَّمَاءِ وَ مَنْ لَمْ يَتَقَدَّمْ فِي اَلدُّعَاءِ لَمْ يُسْتَجَبْ لَهُ إِذَا نَزَلَ بِهِ اَلْبَلاَءُ وَ قَالَتِ اَلْمَلاَئِكَةُ إِنَّ ذَا اَلصَّوْتَ لاَ نَعْرِفُهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۱
از امام صادق (ع)، فرمود: هر که به دعا پیشدستی کند، بلا که به او نازل شد دعایش مستجاب گردد و فرشتهها گویند: ما این آواز را میشناسیم و از آسمان ممنوع نگردد، و هر که به دعا پیشدستی نکند، وقتی بلا به او نازل شود و دعا کند دعایش مستجاب نگردد و فرشتهها گویند: راستی ما این آواز را نشناسیم.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۱۹
حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هر که در دعا پیش افتد (یعنی همیشه دعا میکند و اختصاصی بهنگام رسیدن بلا ندارد) بلائی که باو برسد دعایش مستجاب شود، و فرشتگان گویند: صدای آشنائی است و از بالا رفتن بآسمان ممنوع نگردد، و کسی که پیشدستی بدعا نکند، چون بلا باو برسد دعایش مستجاب نشود، و فرشتگان گویند ما: این آواز را نشناسیم.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۱۱
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از علی بن حکم، از هشام بن سالم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که در دعا پیشی گیرد (یعنی پیش از نزول بلا پیوسته دعا کند)، چون بلا بر او نازل شود، دعایش مستجاب گردد و گفته شود که: این آوازی است شناخته شده و آشنا، و آن آواز و دعا از آسمان ممنوع و محجوب نشود؛ بلکه در آن بالا رود. و هر که در دعا پیشی نگیرد، چون بلا بر او فرود آید، دعایش مستجاب نگردد و فرشتگان گویند: به درستی که ما این آواز را نمیشناسیم».