حدیث امام موسى کاظم (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الِاعْتِرَافِ بِالتَّقْصِير
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام موسى کاظم عليه السلام
سند
ابو علي الاشعري عن عيسي بن ايوب عن علي بن مهزيار عن الفضل بن يونس عن ابي الحسن ع قال قال :
أَكْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ اَللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي مِنَ اَلْمُعَارِينَ وَ لاَ تُخْرِجْنِي مِنَ اَلتَّقْصِيرِ قَالَ قُلْتُ أَمَّا اَلْمُعَارُونَ فَقَدْ عَرَفْتُ أَنَّ اَلرَّجُلَ يُعَارُ اَلدِّينَ ثُمَّ يَخْرُجُ مِنْهُ فَمَا مَعْنَى لاَ تُخْرِجْنِي مِنَ اَلتَّقْصِيرِ فَقَالَ كُلُّ عَمَلٍ تُرِيدُ بِهِ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَ فَكُنْ فِيهِ مُقَصِّراً عِنْدَ نَفْسِكَ فَإِنَّ اَلنَّاسَ كُلَّهُمْ فِي أَعْمَالِهِمْ فِيمَا بَيْنَهُمْ وَ بَيْنَ اَللَّهِ مُقَصِّرُونَ إِلاَّ مَنْ عَصَمَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۲۳
از فضل بن یونس، از أبو الحسن (ع) گوید: فرمود: بسیار بگو که: بار خدایا مرا از عاریه گیران (ایمان) مدار و از مقصرشناسان خود بیرون میار، گوید: گفتم: عاریه گیران ایمان را دانستم، آن مردی است که دین را به عاریه دارد و سپس از آن بیرون رود و آن را واگذارد، معنی این که مرا از مقصران به در مکن چیست؟ در پاسخ فرمود: هر کاری را برای خدا عز و جل کنی خود را در انجام آن مقصر دان، زیرا همه مردم در کردار خود میان خودشان و خدا مقصرند جز کسی که خدایش عز و جل معصوم سازد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۱۷
فضل بن یونس گوید: حضرت ابو الحسن علیه السّلام فرمود: بسیار بگو: بار خدایا مرا از عاریه داران ایمان قرار مده و از تقصیر بیرون مبر.
عرضکردم: معنی عاریه داران را میدانم که مردی دین را بطور عاریه میگیرد و سپس از آن خارج میشود (چون دینش مستقر و ثابت نبوده، پس از اندکی کافر و بیدین شود) معنی «مرا از تقصیر بیرون مبر» چیست؟ فرمود: هر عملی که بمقصد خدای عز و جل میکنی، خود را در آن مقصرشناس، زیرا مردم همگی در اعمال خویش میان خود و خدا مقصرند، جز آنکه را خدای عز و جل نگهداری کند. (که انبیاء و ائمه باشند، زیرا ایشان در شرایط عبادت باندازه امکان کوتاهی نکنند، اگر چه برای اظهار عجز و نقصان خود را مقصر دانند).
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۰۵
ابوعلی اشعری، از عیسی بن ایّوب، از علی بن مهزیار، از فضل بن یونس، از امام موسی کاظم علیه السلام روایت کرده است که گفت: آن حضرت فرمود: «این را بسیار بگو: اللّهُمَّ لاتَجْعَلْنی مِنَ الْمُعارینَ وَلاتُخْرِجْنی مِنَ التَّقْصیر؛ یعنی: «بار خدایا! مرا از جمله عاریتدادهشدگان مگردان، و مرا از حدّ تقصیر بیرون مبر». عرض کردم: امّا عاریتدادهشدگان را شناخته و دانستهام که ایشان کیستند. مردی، دین را به عاریت به او میدهند، پس از آن بیرون میرود. بفرما که معنی اینکه مرا از حدِّ تقصیر بیرون مبر، چیست؟
فرمود: «هر عملی که به آن رضای خدای عز و جل را خواسته باشی، در باب آن، در پیش خود مقصّر باش. و چنان بدان که در آن کوتاهی کردهای؛ زیرا که همه مردمان، در اعماق خویش، میان خود و خدا مقصّرند، مگر کسی که خدای عز و جل او را نگاه داشته باشد».