→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۷۱۷

حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ الصَّلَاةِ عَلَى النَّبِيِّ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَيْتِهِ عَلَيْهِمُ السَّلَام‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
عنه عن محمد بن علي عن مفضل بن صالح الاسدي عن محمد بن هارون عن ابي عبد الله ع قال :

إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ وَ لَمْ يَذْكُرِ اَلنَّبِيَ‏ وَ آلَهُ ص فِي صَلاَتِهِ يُسْلَكُ‏ بِصَلاَتِهِ غَيْرَ سَبِيلِ‏ اَلْجَنَّةِ وَ قَالَ‏ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ دَخَلَ‏ اَلنَّارَ فَأَبْعَدَهُ اَللَّهُ وَ قَالَ ص وَ مَنْ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَنَسِيَ اَلصَّلاَةَ عَلَيَّ خُطِئَ بِهِ طَرِيقَ‏ اَلْجَنَّةِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۹۱ از امام صادق (ع)، فرمود: هر گاه یکی از شماها نماز بخواند و در نمازش نام پیغمبر (ص) را نبرد، نمازش او را به جز راه بهشت برد. و رسول خدا (ص) فرمود: من در نزد هر کس نام برده شوم و بر من صلوات نفرستد، به دوزخ رود و خدا او را دور کند، و فرمود (ص) من نزد هر کسی نام برده شوم و صلوات بر مرا فراموش کند، از راه بهشت به خطا رفته باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۵۳ حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر گاه یکی از شماها نماز بخواند و در نماز خود نام پیغمبر (ص) [و آل او] را نبرد، با این نماز بجز راه بهشت میرود (یعنی این نماز او را ببهشت نخواهد برد). و رسول خدا (ص) فرمود: هر کس که من نزد او نامم برده شود و بر من صلوات نفرستد بدوزخ رود، پس خدایش (از رحمت خود) دور کند. و فرمود (ص): و هر کس که من نزدش نام برده شوم و صلوات (فرستادن) را بر من فراموش کند از راه بهشت بخطا رفته است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۵۹ از او، از محمد بن علی، از مفضّل بن صالح اسدی، از محمد بن هارون، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «چون یکی از شما نماز کند و در نمازش پیغمبر صلی الله علیه و آله را یاد نکند، نمازش را در غیر راه بهشت می‏برند (یا با نمازش در غیر راه بهشت می‏رود). و رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: هر که من در نزد او یاد شوم و بر من صلوات نفرستد، داخل دوزخ شود و خدا او را دور گرداند. و آن حضرت صلی الله علیه و آله فرمود که: هر که من در نزد او یاد شوم و صلوات بر من را ترک کند یا به آن اهتمام نکند، خدا او را چنان قرار دهد که راه بهشت را خطا کند و به آن نرسد».

راویان