حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ مَا يَجِبُ مِنْ ذِکْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي کُلِّ مَجْلِس
کتاب الدعاء · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
حميد بن زياد عن الحسن بن محمد بن سماعه عن وهيب بن حفص عن ابي بصير عن ابي عبد الله ع قال :
مَا اِجْتَمَعَ فِي مَجْلِسٍ قَوْمٌ لَمْ يَذْكُرُوا اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَمْ يَذْكُرُونَا إِلاَّ كَانَ ذَلِكَ اَلْمَجْلِسُ حَسْرَةً عَلَيْهِمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ ثُمَّ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع إِنَّ ذِكْرَنَا مِنْ ذِكْرِ اَللَّهِ وَ ذِكْرِ عَدُوِّنَا مِنْ ذِكْرِ اَلشَّيْطَانِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۹۳
امام صادق (ع) فرمود: انجمنی از مردم فراهم نگردد که در آن ذکر خدا عز و جل و ذکر ما نباشد جز اینکه این انجمنی در قیامت مایه افسوس آنان گردد، سپس فرمود: امام باقر (ع) فرموده است: ذکر ما در شمار ذکر خدا است و ذکر دشمن ما در شمار ذکر شیطان.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۵۴
و نیز حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هیچ مردمی، در انجمنی فراهم نشوند که در آن ذکر خدای عز و جل و ذکر ما نباشد جز اینکه آن انجمن در روز قیامت مایه حسرت و افسوس آنان باشد، سپس فرمود:
(پدرم) حضرت ابو جعفر علیه السّلام فرمود: همانا ذکر ما ذکر خدا است و ذکر دشمن ما ذکر شیطان است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۶۱
حمید بن زیاد، از حسن بن محمد، از سماعه، از وهیب بن حفص، از ابوبصیر، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هیچ گروهی در مجلسی جمع نشدهاند که خدای- تعالی- را ذکر نکنند و ما را ذکر نکنند، مگر آنکه آن مجلس در روز قیامت برایشان حسرت باشد». بعد از آن فرمود که: «حضرت ابوجعفر علیه السلام فرمود: به درستی که ذکر ما از جمله ذکر خدا است، و ذکر دشمن ما از جمله ذکر شیطان است».