الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۷۴۴

حدیث امام على (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ ذِکْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي السِّر

کتاب الدعاء · روایت شده از امام على عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن اسماعيل بن مهران عن سيف بن عميره عن سليمان بن عمرو عن ابي المغرا الخصاف رفعه قال قال امير المومنين ع :

مَنْ ذَكَرَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِي اَلسِّرِّ فَقَدْ ذَكَرَ اَللَّهَ كَثِيراً إِنَّ اَلْمُنَافِقِينَ كَانُوا يَذْكُرُونَ اَللَّهَ عَلاَنِيَةً وَ لاَ يَذْكُرُونَهُ فِي اَلسِّرِّ فَقَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يُرََاؤُنَ اَلنََّاسَ وَ لاََ يَذْكُرُونَ اَللََّهَ إِلاََّ قَلِيلاً

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۰۹ از ابی مغراء خصّاف که حدیث را به معصوم رسانیده است، فرمود: امیر المؤمنین (ع) فرموده است: هر که خدا عز و جل را در نهان یاد کند، هر آینه خدا را بسیار یاد کرده است زیرا منافقان در عیان و پیش مسلمانان خدا را یاد کنند و او را در نهان یاد نکنند و برای همین است که خدا عز و جل فرموده است (۱۴۲ سوره نساء): «خودنمائی کنند در برابر مردم و یاد نکنند خدا را جز اندکی». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۶۲ ابی مغرای خصاف در حدیث مرفوعی از أمیر المؤمنین علیه السلام حدیث کند که فرمود: هر کس خدای عز و جل را در نهان یاد کند (از جمله کسانی است که) ذکر خدا را بسیار کرده، زیرا منافقان را شیوه این بود که آشکارا (پیش مسلمانان) ذکر خدا میکردند ولی در نهان ذکر خدا نمیکردند، پس خدای عز و جل فرمود: «خودنمائی کنند بمردم و یاد نکنند خدا را جز اندکی» (سوره نساء آیه ۱۴۲). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۷۱ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از اسماعیل بن مهران، از سیف بن عمیره، از سلیمان بن عمرو، از ابوالمغراء خصّاف که آن را مرفوع ساخته گفت که: امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود که: «هر که خدای- تعالی- را در نهانی یاد کند، به حقیقت که بسیار خدای- تعالی- را یاد کرده. به درستی که منافقان در آشکار خدا را یاد می‏کردند و در نهانی او را یاد نمی‏کردند؛ پس خدای عز و جل فرمود که: «یُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا یَذْکُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِیلًا» «۱»؛ یعنی: می‏نمایند خود را به مردمان و به ریا کار می‏کنند و یاد نمی‏کنند خدا را، مگر یاد کردن اندک» (و آن در زمانی است که مردم ایشان را ببینند). ( ۱). نساء، ۱۴۲.

راویان