الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۷۴۶

حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ بَابُ ذِکْرِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي السِّر

کتاب الدعاء · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن حماد عن حريز عن زراره عن احدهما ع قال :

لاَ يَكْتُبُ اَلْمَلَكُ إِلاَّ مَا سَمِعَ وَ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ اُذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً فَلاَ يَعْلَمُ ثَوَابَ ذَلِكَ اَلذِّكْرِ فِي نَفْسِ اَلرَّجُلِ غَيْرُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لِعَظَمَتِهِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۱۱ از زراره، از امام باقر و یا امام صادق (ع)، فرمود: فرشته ننویسد جز آنچه را بشنود و خدا عز و جل فرموده است (۲۰۴ سوره اعراف): «یاد کن در پیش خودت پروردگارت را با زاری و از روی ترس». و ثواب این گونه ذکر را که در پیش خود شخص باشد و نهانی باشد جز خدا عز و جل نداند برای آنکه بسیار بزرگ است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۲۶۲ زراره از یکی از دو امام باقر و یا امام صادق علیهما السلام حدیث کند که فرمود: فرشته ننویسد جز آنچه را بشنود، و خدای عز و جل فرموده است: «و یاد کن پروردگار خویش را در درون‏ خود بزاری و ترس» (سوره اعراف آیه ۲۰۵) پس بجز خدای عز و جل ثواب این ذکر را که درون مرد باشد کسی نداند برای بزرگی آن ذکر. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۳۷۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از حمّاد، از حریز، از زراره، از امام محمد باقر یا امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «فرشتگان نمی‏نویسند، مگر آنچه را که می‏شنوند. و خدای- تعالی- فرموده است که: «وَ اذْکُرْ رَبَّکَ فِی نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَ خِیفَةً» «۲»؛ یعنی: «و یاد کن پروردگار خود را در دل خود از روی زاری و ترس». پس کسی غیر از خدا ثواب این ذکر را که در نفس این مرد است نمی‏داند، به جهت عظمتی که دارد». ( ۲). اعراف، ۲۰۵.

راویان