الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۳۶

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عبد الرحمن بن حماد الكوفي عن عمرو بن مصعب عن فرات بن الاحنف عن ابي عبد الله ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۱۹۱ از امام صادق (ع) فرمود: هر آنچه را ترک کنی، این گفتار را در هر بام و شام ترک مکن: بار خدایا صبح کردم و در این صبح از تو آمرزش می‏خواهم و هم در این روز برای هر که اهل رحمت تو است و به تو بیزارم از هر که اهل لعنت تو است. بار خدایا من صبح کردم و در این روز و این بامداد به تو بیزارم از کسانی که ما در میان آنهائیم از مردم مشرک و از آنچه می‏پرستند، راستی که آنان مردم بد و نابکارند. بار الها هر آنچه در این بامداد و این روز از آسمان به زمین فرود آوردی برای ما برکت ساز و بر دشمنانت عذاب، بار خدایا دوست دار هر که دوستت دارد، و دشمن دار هر که را با تو دشمنی کند. بار خدایا این روز را برای من با امنیت و ایمان به پایان رسان هر آن زمانی که آفتاب برآید و یا فرود شود. بار خدایا بیامرز مرا و پدر و مادر مرا و به آنها رحم کن چنانچه مرا از کودکی پروریدند. بار خدایا بیامرز مؤمنین و مؤمنات و مسلمین و مسلمات را از زنده و مرده. بار خدایا تو سرانجام و پایگاه آنها را می‏دانی. بار خدایا امام مسلمانان را در پناه ایمان نگه‏دار و او را نصرت با عزت بده و پیروزی و فتح آسان، و برای او و ماها از نزد خود تسلّط پیروزمندانه‏ای مقرر ساز. خدایا فلان و فلان را با دستجات مخالف رسولت و مخالف امامان بر حق بعد از رسولت و شیعه‏های آنها لعنت کن، و از تو خواهم فزونی از فضلت و توفیق اقرار به هر آنچه از نزدت آمده است‏ و تسلیم به امر تو و محافظت بر آنچه فرمودی، و نجویم برای آن بدلی و نفروشم آن را به بهای اندک. بار خدایا مرا در زمره آنان که هدایت کردی هدایت فرما و از شرّ آنچه مقدر کردی نگه‏دار زیرا تو حکم کنی و بر تو حکمی نشود و خوار نگردد هر که را دوست داری، برتری بلند مقامی منزهی ای پروردگار خانه کعبه بپذیر از من دعایم را و هر کار خیری که به وسیله آن به تو تقرّب جستم آن را دو چندان کن بسیار و از نزد خودت رحمت و اجر عظیم به ما بده. پروردگارا چه خوش مرا آزمایش کردی و چه عطای بزرگی به من دادی و چه بسیار مرا در پرده داشتی، از آن تو باد سپاس ای معبودم، سپاس بسیار پاک و با برکتی پر آسمان‏ها و زمین و پر آنچه پروردگارم خواهد چنانچه دوست دارد و راضی باشد و چنانچه شایسته ذات پروردگار من است که صاحب جلالت و کرامت است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۰۲ حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر چه را واگذاری این دعا را وامگذار که در هر صبح و شام بخوانی (و ترجمه آن دعا اینست:) «بار خدایا بامداد کردم و در این بامداد و در این روز از تو آمرزش خواهم برای هر کس که شایسته رحمت تو است، و از آنان که شایسته دوری از رحمت تو هستند بیزاری جویم، در این روز و در این بامداد از آنان که ما در میان آنها هستیم از مشرکان و آنچه می‏پرستند، اینان مردمان بد و تبهکاری هستند، بار خدایا آنچه در این بامداد و در این روز از آسمان بر زمین فرود آوری برکتی بر دوستانت و عذابی بر دشمنانت ساز، بار خدایا دوست دار هر که دوستت دارد دشمن دار هر که با تو دشمنی کند، بار خدایا هر گاه خورشید بیرون آید و هر گاه پنهان شود (آن روز را) برای من با منیت و ایمان بپایان رسان، بار خدایا مرا و پدر و مادر مرا بیامرز و بآنان ترحم کن چنانچه مرا در کودکی پروریدند بار خدایا مؤمنین و مؤمنات و مسلمین و مسلمات را از زنده و مرده‏شان بیامرز، بار خدایا تو بسرانجام و جایگاه ایشان دانائی، بار خدایا پیشوای مسلمانان را بپناه ایمان محافظت کن، و او را یاری کن یاری پیروزی بخشی، و بفتح آسانی او را فاتح فرما، و برای او و برای ما سلطنت پیروزمندانه‏ای مقرر ساز، بار خدایا فلان و فلان و گروههای پراکنده‏ای که با رسول تو و زعما و پیشوایان پس از او و پیروانشان مخالفت کردند از رحمت خود دور ساز، و فزونی فضل تو را خواستارم، و اعتراف بدان چه از نزدت آمده و تسلیم در برابر دستورت، و نگهداری بر آنچه امر فرمودی خواهانم، و در برابر آنها جایگزینی نجویم و ببهای اندک نفروشم، بار خدایا مرا در زمره آنان که هدایت فرموده‏ای هدایت فرما، و از شر آنچه مقدر کرده‏ای نگهداری کن، تو حکم کنی و بر تو حکومتی نیست، هر که تو را دوست بدارد خوار نگردد برتر و بلند مقامی، منزهی ای پروردگار خانه کعبه، دعای مرا بپذیر، و آنچه بدان بدرگاهت تقرب جویم از نیکی آن را برای من چند برابر کن، و رحمتی از سوی خود با پاداش بزرگی بما بده، پروردگارا چه نیکو آزمایشم کردی و چه عطای بزرگی بمن دادی، و چه عافیت طولانی بمن کرامت کردی و چه بسیار بر من (از گناهان) پوشاندی، پس از آن تو است سپاس بسیار و پاک و با برکت باندازه آنچه آسمانها و زمین بگیرد، و پر از آنچه خدای من خواهد، هر آن مقدار که دوست دارد و خشنود شود و چنانچه شایسته ذات اوست که صاحب جلالت و کرامت است». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۳۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عبدالرحمان بن حمّاد کوفی، از عمرو بن مصعب، از فرات بن احنف، از امام‏ جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «هر چه را ترک کنی و وا گذاری، این را وا مگذار، که در هر صبح و شام بگویی که: اللَّهُمَّ إِنِّی أَصْبَحْتُ أَسْتَغْفِرُک فی هذا الصَّباحِ … وَکَمَا یَنْبَغِی لِوَجْهِ رَبِّی ذِی الْجَلَالِ وَالْإِکْرَامِ؛ خداوندا! به درستی که صبح کرده‏ام که آمرزش می‏طلبم از تو در این صبح و در این روز از برای اهل رحمت تو، و بیزاری می‏جویم به سوی تو از اهل لعنت تو. خداوندا! به درستی که من صبح کرده‏ام، بیزارم به سوی تو در این روز ودر این صبح از کسی که ما در میان پشت‏های ایشانیم، از مشرکان و از آن‏چه بودند که می‏پرستیدند. به درستی که ایشان بودند گروه بدنافرمانان. خداوندا! بگردان آن‏چه را که فرو فرستاده‏ای از آسمان به سوی زمین در این صبح ودر این روز، برکت بر دوستان خود و عقاب بر دشمنان خود. خداوندا! دوستی کن با هر که دوستی کرد با تو و دشمنی کن با هر که دشمنی کرد با تو. خداوندا! ختم کن از برایم به ایمنی و ایمان. خداوندا! بیامرز مرا و پدر و مادر مرا و رحم کن ایشان را، چنانچه پرورش دادند مرا در حال خُردی. خداوندا! بیامرز مردان مؤمن و زنان مؤمنه را و مردان مسلمان و زنان مسلمان و زنده‏های از ایشان و مردگان. به درستی که تو می‏دانی جای گردیدن ایشان و منزلگاه ایشان. خداوندا! حفظ کن پیشوای مسلمانان را به حفظ ایمان، و یاری کن او را یاری کردنی ارجمند، و بگشا از برایش گشادی‏ای آسان، و قرار ده از برایش و از برای ما در نزد خود سلطنتی یاری دهنده. خداوندا! لعنت کن فلان و فلان، و گروه‏هایی را که اختلاف کردند بر فرستاده تو و ایمان به امر امامت بعد از رسول تو، و پیشوایان بعد از او و شیعیان ایشان، و سؤال می‏کنم از تو زیادتی را از فضل تو، و اقرار کردن به آن‏چه آمده است به آن از نزد تو، و تسلیم کردن از برای فرمان تو، و محافظت کردن هر آن‏چه امر فرموده‏ای به آن. نه می‏طلبم به آن بدلی را و نه می‏خرم به آن بهای اندکی را. خداوندا! هدایت کن مرا در کسانی که هدایت کرده‏ای، و نگاه دار مرا بدی آن‏چه حکم فرموده‏ای. به درستی که تو حکم می‏فرمایی و حکم کرده نمی‏شود بر تو، و خوار نمی‏شود کسی را که دوست داشته‏ای. مبارکی و برتری داری. پاک و منزّه می‏شمارم تو را. ای پروردگار خانه کعبه! بپذیر از من دعای مرا و آن‏چه تقرّب جستم به آن به سوی تو از خوبی. پس دوچندان کن آن را از برایم، دوچندان‏های بسیار، و بده به ما از نزد خود مزد بزرگی را. ای پروردگار من! چه نیکو است آن‏چه انعام کرده‏ای مرا و بزرگست، آن‏چه عطا کرده‏ای به من و دراز است، آن‏چه عافیت داده‏ای مرا و بسیار است، آن‏چه پوشیده‏ای بر من. پس تو راست ستایش، ای خدای من! در حالتی که بسیار پاکیزه باشد، که مبارک ساخته باشد بر آن، پری آسمان‏ها و پری زمین و پری آن‏چه خواست پروردگار من، چنان‏که دوست می‏دارد پروردگار من و می‏پسندد، و چنان‏که سزاوار است از برای وجه پروردگارم، که خداوند بزرگواری و نوازش «۱» است».