→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۴۸
حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الْقَوْلِ عِنْدَ الْإِصْبَاحِ وَ الْإِمْسَاء
کتاب الدعاء · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن سنان عن اسماعيل بن جابر عن ابي عبيده الحذا قال قال ابو جعفر ع :
مَنْ قَالَ حِينَ يَطْلُعُ اَلْفَجْرُ لاََ إِلََهَ إِلاَّ اَللََّهُ وَحْدَهُ لاََ شَرِيكَ لَهُ لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ يُمِيتُ وَ يُحْيِي وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ اَلْخَيْرُ وَ هُوَ عَلىََ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ سَبَّحَ خَمْساً وَ ثَلاَثِينَ مَرَّةً وَ هَلَّلَ خَمْساً وَ ثَلاَثِينَ مَرَّةً وَ حَمِدَ اَللَّهِ خَمْساً وَ ثَلاَثِينَ مَرَّةً لَمْ يُكْتَبْ فِي ذَلِكَ اَلصَّبَاحِ مِنَ اَلْغَافِلِينَ وَ إِذَا قَالَهَا فِي اَلْمَسَاءِ لَمْ يُكْتَبُ فِي تِلْكَ اَللَّيْلَةِ مِنَ اَلْغَافِلِينَ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۰۱
از ابی عبیده حذّاء گوید: امام باقر (ع) فرمود: هر که در هنگام بر آمدن سپیده، ده بار بگوید: لا اله الّا اللَّه وحده لا شریک له، له الملک و له الحمد یحیی و یمیت (و یمیت و یحیی) و هو حی لا یموت بیده الخیر و هو علی کل شیء قدیر
. و ده بار بگوید: صلی اللَّه علی محمد و آل محمد
. و سی پنج بار بگوید: سبحان اللَّه
. و سی و پنج بار بگوید: لا اله الّا اللَّه
. و سی و پنج بار بگوید: الحمد للَّه
. در آن صبح از غافلان نوشته نشود و اگر آن را در شب بگوید در آن شب از غافلان ثبت نشود.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۰۸
ابو عبیده حذاء گوید: حضرت باقر علیه السّلام فرمود: هر که هنگام زدن سپیده ده بار بگوید:
«لا اله الا اللَّه وحده لا شریک له، له الملک و له الحمد یحیی و یمیت [و یمیت و یحیی] و هو حی لا یموت بیده الخیر و هو علی کل شیء قدیر»
و ده بار بگوید:
«و صلی اللَّه علی محمد و آل محمد»
و سی و پنج بار تسبیح (سبحان اللَّه) بگوید، و سی و پنج بار «
لا اله الا اللَّه
» بگوید، و سی و پنج بار
«الحمد للَّه»
بگوید در آن بامداد در زمره غافلین (و بیخبران) نوشته نشود، و چون در شب آن را گوید در آن شب از جمله غافلین نوشته نشود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۴۵
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از محمد بن سنان، از اسماعیل بن جابر، از ابوعبیده حذّاء روایت کرده است که گفت: امام محمد باقر علیه السلام فرمود که: هر که در هنگامی که صبح طالع میشود، ده مرتبه بگوید که: لَاإِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ ... وَهُوَ عَلی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ؛ «نیست خدایی، مگر خدا، در حالتی که تنها است. نیست شریکی از برای او.
او را است پادشاهی و او راست ستایش. زنده میگرداند و میمیراند و میمیراند و زنده میگرداند، و او است زندهای که نمیمیرد. به دست او است خوبی و او بر هر چیزی توانا است»، و ده مرتبه: اللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَالِ مُحَمَّدٍ؛ «خداوندا! صلوات فرست بر محمد و آل محمد»، و سی و پنج مرتبه: سبحان اللَّه؛ «پاک و منزه میشمارم خدا را»، و سی و پنج مرتبه: لا اله الّا اللّه؛ «نیست خدایی، مگر خدا»، و سی و پنج مرتبه: الحمدللَّه؛ «ستایش مر خدا را است»، بگوید، در آن صباح از جمله غافلان و بیخبران نوشته نشود، و هرگاه در شام اینها را بگوید، در آن شب از غافلان نوشته نشود».
راویان