الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۸۴۹

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن الحسين بن سعيد عن محمد بن الفضيل قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۰۱ از محمد بن فضیل گوید: به امام جواد (ع) نوشتم و خواستم که دعائی به من بیاموزد، در پاسخم نوشت: هر گاه صبح‏ کنی یا شب کنی بگو: اللَّه اللَّه اللَّه ربی الرحمن الرحیم لا اشرک به شیئاً . و اگر بر آن افزائی بهتر است سپس دعا کنی بهر آنچه تو را پیش آید از حاجت خود که آن برای هر چیزی نافع است به اذن خدا تعالی که می‏کند هر چه خواهد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۰۸ محمد بن فضیل گوید: بحضرت جواد علیه السلام نوشتم و درخواست کردم که دعائی بمن بیاموزد؟ پس آن حضرت بمن نوشت: چون صبح کنی و شام کنی بگو: «اللَّه اللَّه اللَّه ربی الرحمن الرحیم لا اشرک به شیئا» و اگر بر آن بیفزائی نیک است (یا بهتر است) سپس بآنچه خواهی از حاجت خود دعا کن، زیرا که این دعا باذن خدای تعالی برای هر چیز سود دهد، و خدا هر چه خواهد همان کند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۴۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از حسین بن سعید، از محمد بن فضیل روایت کرده است که گفت: به امام محمدتقی علیه السلام نوشتم و از آن حضرت سؤال می‏کردم که دعایی را به من تعلیم فرماید؛ پس به من نوشت که: «چون صبح و شام کنی، می‏گویی که: اللَّهُ اللَّهُ اللَّهُ رَبِّیَ الرَّحْمنُ الرَّحِیمُ، لَاأُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً؛ «خدا، خدا، خدا، پروردگار من است که بخشنده است و مهربان. شریک نمی‏سازم با او چیزی»، و اگر بر این زیاد کنی، خوب یا خوب‏تر است. بعد از آن، دعا می‏کنی آن‏چه از برایت در حاجتت ظاهر شده، که همین از برای هر چیزی هست به اذن خدای- تعالی-، و خدا آن‏چه خواهد، می‏کند».