کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۴۹
از اسماعیل بن عبد الخالق گوید: مردی از اصحاب پیغمبر (ص) دیر به خدمت او رسید و سپس نزد آن حضرت آمد، پس رسول خدا (ص) به او فرمود: چه چیز موجب دیر کردنت شد از آمدن نزد ما؟ عرض کرد: بیماری و نداری، فرمود: آیا به تو دعائی یاد ندهم که خدا به وسیله آن بیماری و نداری را از تو ببرد؟ عرض کرد: چرا یا رسول اللَّه، فرمود: بگو: لا حول و لا قوة الَّا باللَّه العلی العظیم توکلت علی الحی الذی لا یموت و الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً . گوید: درنگی نکرد که نزد پیغمبر (ص) بازگشت و عرض کرد: یا رسول اللَّه خداوند بیماری و نداری را از من برد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۳۲
اسماعیل بن عبد الخالق گوید: مردی از اصحاب پیغمبر (ص) (چندی) بخدمت آن حضرت (ص) نیامد، (و پس از مدتی) خدمتش رسید، رسول خدا (ص) باو فرمود: چه چیز تو را از ما دور کرده بود؟
عرضکرد: بیماری و نداری، باو فرمود: آیا بتو نیاموزم دعائی که خداوند از تو بیماری و نداری را دور سازد؟ عرض کرد: چرا یا رسول اللَّه، فرمود: بگو:
«لا حول و لا قوة الا باللَّه [العلی العظیم] توکلت علی الحی الذی لا یموت و الحمد للَّه الذی لم یتخذ [صاحبة و لا] وَلَداً وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ شَرِیکٌ فِی الْمُلْکِ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ کَبِّرْهُ تَکْبِیراً»
گوید: پس درنگی نکرد (و طولی نکشید) که خدمت پیغمبر (ص) بازگشت و عرضکرد: ای رسول خدا خداوند بیماری و نداری را از من برد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۴۸۷
علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابنابیعمیر، از اسماعیل بن عبدالخالق روایت کرده است که گفت: مردی از اصحاب پیغمبر صلی الله علیه و آله، دیر وقتی شد که به خدمت آن حضرت نیامد، بعد از آن به خدمتش آمد. رسول خدا صلی الله علیه و آله به او فرمود که: «چه چیز باعث کاهلی تو از ما شد؟ و چرا دیر به نزد ما آمدی؟» عرض کرد: بیماری و پریشانی. حضرت به او فرمود: «آیا نمیخواهی که دعایی به تو تعلیم کنم که خدا بیماری و پریشانی را از تو ببرد؟» عرض کرد: بلی! یا رسول اللَّه! میخواهم. فرمود: «بگو که: لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ … وَکَبِّرْهُ تَکْبِیراً؛ نیست گردیدنی و نه توانایی، مگر به خدای بلندمرتبه بزرگ. توکل کردم بر زندهای که نمیمیرد، و ستایش مر خدایی را است که فرا نگرفته فرزندی را، و نبود او را شریکی در پادشاهی، و نبود او را اختیارداری از روی خواری، و تعظیم کن او را، تعظیم کردنی». اسماعیل گفت: پس آن مرد درنگ نکرد که به سوی پیغمبر صلی الله علیه و آله برگشت و عرض کرد که: یا رسول اللَّه! به حقیقت که خدا بیماری و پریشانی را از من برد.