حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الدُّعَاءِ لِلْعِلَلِ وَ الْأَمْرَاض
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن موسي بن الحسن عن محمد بن عيسي عن ابي اسحاق صاحب الشعير عن حسين الخراساني و كان خبازا قال :
شَكَوْتُ إِلَى أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع وَجَعاً بِي فَقَالَ إِذَا صَلَّيْتَ فَضَعْ يَدَكَ مَوْضِعَ سُجُودِكَ ثُمَّ قُلْ بِسْمِ اَللَّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اَللَّهِ ص اِشْفِنِي يَا شَافِي لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سُقْماً شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ سُقْمٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۲۹۵
از حسین خراسانی که نانوا بود گفت: به امام صادق (ع) از دردی که داشتم شکایت کردم، فرمود: هر گاه نماز خواندی بجای سجدهات دست بگذار و بگو: بسم اللَّه محمد رسول اللَّه اشفنی یا شافی لا شفاء الَّا شفاءک، شفاء لا یغادر سقماً من کل داء و سقم (به من شفا بخش ای کسی که تنها شفا از تو است، شفائی که بیماری نگذارد، شفاء از هر درد و بیماری).
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۵۵
حسین خراسانی نانوا گوید: از دردی که داشتم بحضرت صادق علیه السلام شکایت کردم، فرمود: چون نماز خواندی پس بجای سجدهات دست بگذار و بگو:
«بسم اللَّه محمد رسول اللَّه صلی اللَّه علیه و آله اشفنی یا شافی لا شفاء الا شفاؤک، شفاء لا یغادر سقما، شفاء من کل داء و سقم»
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۲۷
محمد بن یحیی، از موسی بن حسن، از محمد بن عیسی، از ابواسحاق صاحب شعیر، از حسین خراسانی و او خبّاز [/ نانوا] بود روایت کرده است که گفت: در نزد امام جعفر صادق علیه السلام شکایت کردم از دردی که با من بود. فرمود که: «چون نماز کردی، دست خود را در موضع سجودت بگذار، بعد از آن بگو: بِسْمِ اللَّهِ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله اشْفِنِی یَا شَافِی- لَاشِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُکَ- شِفَاءً لَایُغَادِرُ سُقْماً، شِفَاءً مِنْ کُلِّ دَاءٍ وَسُقْمٍ؛ به نام خدا. محمد رسول خدا است. صلوات فرستد خدا بر او و آل او. شفا ده مرا ای شفادهنده! نیست شفایی، مگر شفای تو. شفایی که وا نگذارد بیماری را، شفایی از هر درد و بیماری».