الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۱۹۶۳

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن علي بن ابي حمزه عن ابي الحسن ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۰۵ از علی بن ابی حمزه از ابی الحسن (ع) فرمود: رسول خدا در یکی از جهادهای خود بود، و اصحابش از آزار کیک به وی شکایت بردند، فرمود: چون هر کدام شما به بستر خود رود بگوید: ای سیاه جهنده که از بست و بند و در باکی نداری من تو را قسم می‏دهم به امّ الکتاب که مرا و یارانم را آزار نرسانی تا شب برود و بامداد بیاید بدان چه آید (و الذی نعرفه- آنچه ما می‏دانیم این است) تا برگردد بامداد هر زمانی برگردد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۶۰ علی بن أبی حمزة از حضرت ابی الحسن (موسی بن جعفر) علیه السّلام حدیث کند که فرمود: برسول خدا (ص) در برخی از غزوات و جنگها (اصحاب) از کیک شکایت کردند که ایشان را آزار میدهد حضرت فرمود: چون هر کدام از شما ببستر خواب رود بگوید: «ایها الاسود الوثاب الذی لا یبالی غلقا و لا بابا عزمت علیک بام الکتاب ألا ئوذینی و أصحابی الی أن یذهب اللیل و یجی‏ء الصبح بما جاء» - (علی بن حکم که یکی از راویان حدیث است گوید:) و آنچه ما میدانیم اینست که (بجای جمله اخیر یعنی (الی ان یذهب ...» این جمله میان ما معروف است:) «الی أن یئوب الصبح متی ما آب» محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۳۷ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از علی بن ابی حمزه، از امام موسی کاظم علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله در بعضی از جنگ‏های خویش بود، در وقتی که اصحاب به خدمتش از کیک‏ها شکایت کردند که به ایشان اذیّت می‏رسانند. فرمود که: چون یکی از شما خوابگاه خود را فراگیرد و بخوابد، بگوید که: أَیُّهَا الْأَسْوَدُ الْوَثَّابُ ... أَنْ یَؤُوبَ الصُّبْحُ مَتی‏ مَا آبَ «۱»؛ ای سیاه بسیار برجهنده! که باک ندارد از بسته شدن در، و نه دری، عزم کردم بر تو به ام الکتاب که نرنجانی مرا و اصحاب مرا، تا آنکه برود شب و بیاید صبح با آنچه آمد». ( ۱). عبارت میان دو خط تیره از راوی است. او به امام عرض کرده ذکر و عبارت معهود در اینجا به گونه دیگری نقل‏شده است، اما مترجم آن را جزو متن ترجمه کرده که ما آن را به پانوشت آورده‏ایم: و آنچه می‏شناسیم آن را، تا آنکه باز گردد، و صبح در هر زمان که باز گردد».