حدیث در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء بَابُ الْحِرْزِ وَ الْعُوذَة
کتاب الدعاء
سند
عنه رفعه قال :
مَنْ بَاتَ فِي دَارٍ وَ بَيْتٍ وَحْدَهُ فَلْيَقْرَأْ آيَةَ اَلْكُرْسِيِ وَ لْيَقُلِ اَللَّهُمَّ آنِسْ وَحْشَتِي وَ آمِنْ رَوْعَتِي وَ أَعِنِّي عَلَى وَحْدَتِي
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۱۱
به معصوم رسانیده است که فرمود: هر که تنها در خانهای شب را به سر برد، باید آیة الکرسی را بخواند و باید بگوید: بار خدایا هراسم را آرام کن و ترسم را بیاسای و در تنهائی کمکم کن.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۳۶۲
و در حدیث مرفوعی (که سند را بمعصوم رسانند) حدیث کنند که فرمود: هر که در خانه و اطاقی تنها بخوابد پس آیة الکرسی را بخواند و بگوید: «اللهم آنس وحشتی و آمن روعتی و أعنی علی وحدتی».
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۵۴۱
از او روایت است و آن را مرفوع ساخته، گفت که: «هر که در خانه یا اطاقی شب به روز آورد تنها، باید که آیة الکرسی بخواند و بگوید که: اللَّهُمَّ آنِسْ وَحْشَتِی، وَ آمِنْ رَوْعَتِی، وَ أَعِنِّی عَلی وَحْدَتِی؛ خداوندا! خو گر ساز رمیدن مرا «۱»، و ایمن گردان ترس مرا، و یاری ده مرا بر تنهایی من». ( ۱). یعنی مایه انسی برایم فراهم کن.