الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۲۰

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن ابراهيم بن عبد الحميد عن اسحاق بن غالب قال قال ابو عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۹۵ از اسحاق بن غالب که امام صادق (ع) فرمود: هر گاه خدای عز و جل خلق اولین و آخرین را در محشر جمع کند به ناگاه‏ همه بنگرند شخصی پیش آید که هرگز صورتی زیباتر از وی دیده نشده است و چون چشم مؤمنان به وی افتد که همان قرآن است گویند: این از ما است، این بهترین چیزی است که ما دیدیم و چون به آنها رسد و از آنها هم بگذرد و آنها گویند: این قرآن است و از آنان هم می‏گذرد تا به فرشته‏ها می‏رسد و می‏گویند: این قرآن است و از آنها می‏گذرد تا به سمت راست عرش می‏ایستد و خدای جبّار می‏فرماید: به عزّت و جلالم و به بلندی مقامم سوگند، هر آینه امروز گرامی دارم هر که تو را گرامی داشته و هر آینه امروز خوار کنم هر که تو را خوار کرده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۰۳ اسحاق بن غالب گوید: حضرت صادق علیه السلام فرمود: آنگاه که خداوند خلق اولین‏ و آخرین را در قیامت جمع کند بناگاه شخصی را که خوش صورت ترا از او هرگز ندیده‏اند دیدار کنند که بسوی آنان آید، پس چون مؤمنان نظرشان بر او که همان قرآن است بیفتد گویند: این از ما است و این بهترین کسی است که ما او را دیده‏ایم، و چون بدانها رسد از آنان بگذرد و بشهیدان رسد آنها او را بنگرند تا از ایشان بگذرد و چون از همه آنها بگذرد گویند: این قرآن است، پس از آنها هم بگذرد تا به پیمبران مرسل رسد آنها نیز گویند: این قرآن است، از آنها نیز بگذرد تا بفرشتگان رسد آنها گویند: این قرآنست، پس از آنها نیز بگذرد تا بسمت راست عرش رسد و آنجا بایستد، پس خدای جبار فرماید: بعزت و جلال خودم و ببلندی مقامم سوگند که البته امروز اکرام کنم (و گرامی دارم) آنکه تو را اکرام کرده است، و البته خوار کنم هر کس که تو را خوار کرده است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۱۳ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن ابی عمیر، از ابراهیم بن عبد الحمید، از اسحاق بن غالب روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود که: «چون خدای- تعالی- خلق اوّلین و آخرین را جمع کند، ناگاه ایشان شخصی را ببینند، رو آورده، می‏آید، که هرگز خوش صورت‏تری از او دیده نشده. پس چون مؤمنان به سوی آن نظر کنند، و آن قرآن است، می‏گویند که: اینک، از ما است، و این از هر چیزی که ما دیده‏ایم، نیکوتر است. و چون به سوی ایشان منتهی شود، از ایشان درگذرد. بعد از آن، شهیدان به سوی آن نظر می‏کنند، تا آنکه چون به آخر ایشان رسد، از ایشان تجاوز کند. پس می‏گویند که: این قرآن است، و از ایشان تجاوز می‏کند، تا آنکه به سوی فرشتگان منتهی می‏شود. پس می‏گویند که: این قرآن است، و از ایشان تجاوز می‏کند. بعد از آن، منتهی می‏شود، تا آنکه در جانب راست عرش می‏ایستد. پس خداوند جبّار می‏فرماید که: به عزّت و جلال و بلندی مکان خودم سوگند، که امروز گرامی دارم، هر که تو را گرامی داشته، و خوار کنم، هر که تو را خوار داشته».