الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۱۹

حدیث امام سجّاد (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ کِتَابُ فَضْلِ الْقُرْآن‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه و علي بن محمد القاساني جميعا عن القاسم بن محمد عن سليمان بن داود عن سفيان بن عيينه عن الزهري قال قال علي بن الحسين ع :

لَوْ مَاتَ مَنْ بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ لَمَا اِسْتَوْحَشْتُ بَعْدَ أَنْ يَكُونَ‏ اَلْقُرْآنُ‏ مَعِي وَ كَانَ ع إِذَا قَرَأَ مََالِكِ يَوْمِ اَلدِّينِ‏ يُكَرِّرُهَا حَتَّى كَادَ أَنْ يَمُوتَ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۹۵ از زهری که علی بن الحسین (ع) می‏فرمود: اگر همه مردم میان مشرق تا به مغرب بمیرند، من هراسی ندارم پس از اینکه قرآن با من است، و شیوه‏اش بود که هر گاه مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ را می‏خواند، آن را تکرار می‏کرد تا نزدیک بود بمیرد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۰۳ زهری گوید: حضرت علی بن الحسین علیهما السلام فرمود: اگر همه مردم که ما بین مشرق و مغرب هستند بمیرند من از تنهائی هراس نکنم پس از آنکه قرآن با من باشد، و آن حضرت علیه السلام شیوه‏اش این بود که هر گاه‏ مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ‏ را میخواند آنقدر آن را تکرار میکرد که نزدیک بود بمیرد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۱۳ علی بن ابراهیم، از پدرش و علی بن محمد قاسانی، هر دو، از قاسم بن محمد، از سلیمان بن داود، از سفیان بن عیینه، از زهری روایت کرده‏اند که گفت: حضرت علی بن الحسین علیهما السلام فرمود که: «اگر هر که در میان مشرق و مغرب است بمیرد، وحشت به هم نرسانم، بعد از آنکه قرآن با من باشد. و چون آن حضرت علیه السلام، ملک یوم الدّین را می‏خواند، آن قدر آن را تکرار می‏فرمود، تا آنکه نزدیک بود که بمیرد».

راویان