کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۳۹۹
از امام صادق (ع) فرمود: هر که در جوانی با ایمان، قرآن بخواند، قرآن با گوشت و خونش بیامیزد و خدای عز و جل او را با سَفَرَةٍ کِرامٍ بَرَرَةٍ همراه کند و قرآن روز قیامت مانع او باشد از دوزخ. میگوید: پروردگارا! هر کارگری مزد خود را گرفته جز کارگر من، تو کاملترین عطاهایت را به او بده، فرمود: خدای جبّار دو جامه از جامههای بهشتی به او بپوشاند و تاج کرامت بر سرش گذارد، سپس به او گفته شود: آیا ما تو را در باره او خشنود کردیم؟ قرآن گوید: پروردگارا! من در باره او میل به مزد بیشتری داشتم پس برگ امان به دست راستش دهند و بهشت را در دست چپش، سپس وارد بهشت گردد و به او گفته شود: قرآن بخوان و یک درجه بالا برو، سپس به قرآن گویند: آیا او را به حقّش رساندیم و تو را خشنود کردیم، گوید: آری و هر که قرآن بخواند و آن را برای اهتمام در حقّش با رنج و مشقّت بازرسی کند، خدای عز و جل به او دو بار مزد دهد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۰۵
حضرت صادق علیه السّلام فرمود: هر که در حال جوانی قرآن بخواند و با ایمان هم باشد قرآن با گوشت و خونش بیامیزد، و خدای عز و جل او را با فرشتگان پیغام برنده و نیکرفتارش رفیق کند، و قرآن برای او در روز قیامت پرده و مانعی از آتش باشد و گوید: بار پروردگارا هر کارگری بمزد کار خویشتن رسیده جز کارگر من، پس گرامیترین عطاهای خود را باو برسان، فرمود: پس خدای عزیز و جبار دو جامه از جامههای بهشتی باو بپوشاند و بر سرش تاج کرامت نهاده شود، سپس بقرآن گفته شود: آیا ما تو را در باره این شخص خشنود کردیم؟ قرآن گوید: بار پروردگارا من برتر از این در باره او میل داشتم، پس نامه امان (از دوزخ را) بدست راستش دهند، و فرمان جاویدان ماندن در بهشت را در دست چپش گذارند و وارد بهشت گردد، پس باو گفته شود: بخوان (قرآن را) و یکدرجه بالا برو، سپس بقرآن گویند: آیا آنچه تو خواستی باو رساندیم و تو را خشنود کردیم؟ گوید: آری، حضرت فرمود: هر کس قرآن را بسیار بخواند و با اینکه حفظ آن (بر او) دشوار است آن را بذهن خویش بسپارد خدای عز و جل دو بار پاداش آن را باو بدهد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۱۷
ابن محبوب، از مالک بن عطیّه، از منهال قصّاب، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که قرآن را بخواند و او جوانی باشد مؤمن، قرآن با گوشت و خونش مخلوط شود، و خدای عز و جل او را با فرشتگانِ پیغامگذاران، بزرگانِ نیکوکاران قرار دهد، و قرآن در روز قیامت هر بدی را از او دفع مینماید، و در میانه او و خدا وساطت میکند، و عرض میکند که: ای پروردگار من! به درستی که هر عملکنندهای به مزد عمل خویش رسید، غیر از عامل من؛ پس او را به گرامیترین عطای خود برسان».
حضرت فرمود: «پس خداوند عزیز جبّار دو حلّه از حلّههای بهشت را بر او میپوشاند، و تاج کرامت را بر سرش میگذارد، و بعد از آن، به قرآن گفته میشود که: آیا تو را در باب او خشنود گردانیدم؟ قرآن عرض میکند که: ای پروردگار من! من چنان بودم که از برایش رغبت داشتم در آنچه از این افضل و افزونتر باشد. بعد از آن، نامه ایمنی به دست راستش، و نامه مخلّد بودن در بهشت به دست چپش عطا میشود. پس او را داخل بهشت میکنند و به او میگویند که: قرآن بخوان و بالا رو. و بعد از آن، به قرآن گفته میشود که: آیا او را رسانیدیم به جایی که تو رغبت داشتی، و تو را خشنود ساختیم؟ عرض میکند: آری». و فرمود که: «هر که قرآن را بسیار بخواند، و آن را تعاهد و رعایت نماید، با مشقّت و زحمت از سختی حفظ آن، خدای عز و جل دوباره مزد آن خواننده نوجوان را که مذکور شد، به او عطا فرماید».