الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۳۷

ابن ابي عمير عن ابراهيم بن عبد الحميد عن يعقوب الاحمر قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۱۱ از یعقوب احمر، گوید: به امام صادق (ع) گفتم: من بدهکاری بسیاری دارم و تا آنجا اندوه و پریشانی به دلم راه یافته که قرآن را از دستم ربوده است و فراموشم کرده، امام صادق (ع) فرمود: قرآن، قرآن، راستی که یک آیه از قرآن و یک سوره از آن روز قیامت می‏آید تا هزار درجه بالا می‏رود، یعنی در بهشت و می‏گوید: اگر تو مرا با خود نگهداشته بودی تو را به این مقام می‏رسانیدم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۱۱ یعقوب احمر گوید: بحضرت صادق علیه السّلام عرضکردم: من بدهکاری زیادی دارم و باندازه‏ای در ناراحتی و اندوه هم که قرآن از ذهنم رفته است؟ حضرت صادق علیه السلام فرمود: قرآن، قرآن: همانا یک آیه از قرآن و یک سوره از آن روز قیامت بیاید تا هزار درجه بالا رود- یعنی در بهشت- پس گوید: اگر مرا نگهداشته بودی و حفظ میکردی تو را بدین مقام میرسانیدم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۲۷ ابن ابی عمیر، از ابراهیم بن عبد الحمید، از یعقوب احمر روایت کرده است که گفت: به خدمت امام جعفر صادق علیه السلام عرض کردم که: قرض بسیاری دارم، و به حقیقت که در من داخل شده است از اندوه، آنچه نزدیک است که قرآن از من رها شود و آن را فراموش کنم؛ پس حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «متمسّک شو به قرآن، و بترس از آنکه آن را فراموشی کنی. به درستی که آیه‏ای از قرآن و سوره‏ای از آن در روز قیامت می‏آید، تا آنکه هزار درجه بالا می‏رود- یعنی در بهشت- بعد از آن، می‏گوید که: اگر مرا حفظ می‏کردی، تو را در اینجا می‏رسانیدم».