→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۴

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ اجْتِنَابِ الْمَحَارِم‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عن هشام بن سالم عن ابي عبيده عن ابي عبد الله ع قال :

مِنْ أَشَدِّ مَا فَرَضَ اَللَّهُ عَلَى خَلْقِهِ ذِكْرُ اَللَّهِ كَثِيراً ثُمَّ قَالَ لاَ أَعْنِي‏ سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ وَ إِنْ كَانَ مِنْهُ وَ لَكِنْ ذِكْرَ اَللَّهِ عِنْدَ مَا أَحَلَّ وَ حَرَّمَ فَإِنْ كَانَ طَاعَةً عَمِلَ بِهَا وَ إِنْ كَانَ مَعْصِيَةً تَرَكَهَا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۴۵ از امام صادق (ع) فرمود: سخت‏ترین چیزی که خدا بر خلقش فرض کرده است این است که خدا را بسیار به یاد آرند، سپس فرمود: مقصود این نیست که بسیار بگویند: سبحان اللَّه و الحمد للَّه و لا اله الّا الله و الله اکبر، گرچه آن هم از ذکر خدا است ولی مقصودم یاد خدا است در آنچه حلال کرده تا اگر اطاعت است به کار بندد و اگر گناه است وانهد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۲۷ امام صادق علیه السّلام فرمود، سخت‏تر چیزی که خدا بر خلقش واجب ساخته، ذکر بسیار خداست، مقصودم گفتن‏ سبحان اللَّه و الحمد اللَّه و لا اله الا اللَّه و اللَّه اکبر نیست، اگر چه این هم از جمله ذکر است، بلکه مقصود یاد آوردن خداست در آنچه حلال و حرام فرموده که اگر طاعت خداست عمل کند و اگر مصیبت است ترک نماید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۲۳ علی، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از هشام بن سالم، از ابوعبیده، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «از جمله سخت‏ترینِ آن‏چه خدا بر خلق خود واجب گردانیده است، که خدا را بسیار یاد کنند». بعد از آن فرمود که: «مقصودِ من از یادِ خدا «سُبْحانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُلِلَّهِ وَ لا الهَ الّااللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ» نیست، و هر چند که این قول از جمله یاد خدا باشد، ولیکن مراد از آن، یاد کردن خدا است در نزدِ آن‏چه حلال و حرام گردانیده، پس اگر طاعت باشد، به آن عمل کند، و اگر معصیت باشد، آن را وا گذارد».

راویان