حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره تباه شدن اعمال
روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
ابن ابي عمير عن هشام بن سالم عن سليمان بن خالد قال :
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَدِمْنََا إِلىََ مََا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنََاهُ هَبََاءً مَنْثُوراً قَالَ أَمَا وَ اَللَّهِ إِنْ كَانَتْ أَعْمَالُهُمْ أَشَدَّ بَيَاضاً مِنَ اَلْقَبَاطِيِّ وَ لَكِنْ كَانُوا إِذَا عَرَضَ لَهُمُ اَلْحَرَامُ لَمْ يَدَعُوهُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۴۷
از سلیمان بن خالد، گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از تفسیر قول خدا عز و جل (۲۳ سوره فرقان): «و پیش آوردیم هر آنچه به جا آورده بود از کردار و آن را گردی پراکنده ساختیم».
فرمود: هلا به خدا کردارشان پاک بود و سفیدتر از جامههای سپید و نازک مصریباف ولی چون حرامی جلوشان میآمد آن را وانمیگذاشتند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۲۷
سلیمان بن خالد گوید: از امام صادق علیه السّلام این قول خدای عز و جل را پرسیدم: «و بکردارهائی که انجام دادهاند پردازیم و آنها را غباری پراکنده کنیم، ۲۳ سوره ۲۵» فرمود: هان بخدا سوگند کردارهای ایشان سفیدتر از پارچههای نازک مصری بود، ولی چون بحرامی برمیخوردند، از آن دست برنمیداشتند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۲۳
ابنابیعمیر، از هشام بن سالم، از سلیمان بن خالد روایت کرده است که گفت:
امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «وَ قَدِمْنا إِلی ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً» «۱»؛ یعنی: «و قصد کردیم به سوی آنچه کردند، از کرداری که در صورت، نیکو نماید (چون صله رحم و میهمانداری و اطعام گرسنگان و اکرام یتیمان و فریادرسی مظلومان و مانند آن). پس گردانیدیم آن را ذرّه یا غبار پراکنده یا خاکسترِ بر باد داده، که ثوابی بر آن مترتّب نشود». حضرت فرمود: «به خدا سوگند که عملهای ایشان از جامههای مصری سفیدتر بود، ولیکن چنان بودند که هرگاه حرامی از برای ایشان رو میداد، آن را ترک نمیکردند».
__________________________________________________
(۱). فرقان، ۲۳.