→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۵

حدیث امام جعفر صادق (ع) درباره تباه شدن اعمال

روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
ابن ابي عمير عن هشام بن سالم عن سليمان بن خالد قال :

سَأَلْتُ‏ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ قَدِمْنََا إِلى‏ََ مََا عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْنََاهُ هَبََاءً مَنْثُوراً قَالَ أَمَا وَ اَللَّهِ إِنْ كَانَتْ أَعْمَالُهُمْ أَشَدَّ بَيَاضاً مِنَ اَلْقَبَاطِيِّ وَ لَكِنْ كَانُوا إِذَا عَرَضَ لَهُمُ اَلْحَرَامُ لَمْ يَدَعُوهُ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۴۷ از سلیمان بن خالد، گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از تفسیر قول خدا عز و جل (۲۳ سوره فرقان): «و پیش آوردیم هر آنچه به جا آورده بود از کردار و آن را گردی پراکنده ساختیم». فرمود: هلا به خدا کردارشان پاک بود و سفیدتر از جامه‏های سپید و نازک مصری‏باف ولی چون حرامی جلوشان می‏آمد آن را وانمی‏گذاشتند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۲۷ سلیمان بن خالد گوید: از امام صادق علیه السّلام این قول خدای عز و جل را پرسیدم: «و بکردارهائی که انجام داده‏اند پردازیم و آنها را غباری پراکنده کنیم، ۲۳ سوره ۲۵» فرمود: هان بخدا سوگند کردارهای ایشان سفیدتر از پارچه‏های نازک مصری بود، ولی چون بحرامی برمیخوردند، از آن دست برنمیداشتند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۲۳ ابن‏ابی‏عمیر، از هشام بن سالم، از سلیمان بن خالد روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام را سؤال کردم از قول خدای عز و جل: «وَ قَدِمْنا إِلی‏ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً» «۱»؛ یعنی: «و قصد کردیم به سوی آن‏چه کردند، از کرداری که در صورت، نیکو نماید (چون صله رحم و میهمان‏داری و اطعام گرسنگان و اکرام یتیمان و فریادرسی مظلومان و مانند آن). پس گردانیدیم آن را ذرّه یا غبار پراکنده یا خاکسترِ بر باد داده، که ثوابی بر آن مترتّب نشود». حضرت فرمود: «به خدا سوگند که عمل‏های ایشان از جامه‏های مصری سفیدتر بود، ولیکن چنان بودند که هرگاه حرامی از برای ایشان رو می‏داد، آن را ترک نمی‏کردند». __________________________________________________ (۱). فرقان، ۲۳.

راویان

موضوعات