حدیث امام سجّاد (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء کِتَابُ فَضْلِ الْقُرْآن بَابٌ فِي قِرَاءَتِهِ
کتاب الدعاء · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام
سند
علي بن ابراهيم عن ابيه و علي بن محمد جميعا عن القاسم بن محمد عن سليمان بن داود عن حفص بن غياث عن الزهري قال سمعت علي بن الحسين ع يقول :
آيَاتُ اَلْقُرْآنِ خَزَائِنُ فَكُلَّمَا فَتَحْتَ خِزَانَةً يَنْبَغِي لَكَ أَنْ تَنْظُرَ مَا فِيهَا
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۱۵
از زهری، گوید: از علی بن الحسین (ع) شنیدم میفرمود: آیات قرآن گنجینههایند و هر زمانی که گنجینهای گشودی بر تو سزا است که نگاه کنی در آن چیست.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۱۲
زهری گوید: از حضرت علی بن الحسین علیهما السلام شنیدم که میفرمود: آیههای قرآن گنجینههائی است، پس هر گاه در یک گنجینه را گشودی شایسته است که بدان چه در آن است نظری بیفکنی!.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۳۱
علی بن ابراهیم روایت کرده است که، از پدرش و علی بن محمد، هر دو، از قاسم بن محمد، از سلیمان بن داود، از حفص بن غیاث، از زهری که گفت: شنیدم از حضرت علی بن الحسین علیهما السلام که میفرمود: «آیات قرآنی، خزینههای حکمت ربّانی است. پس در هر زمانی که درِ خزینهای را بگشایی، تو را سزاوار است که نظر نمایی و ببینی که چه چیز در آن است».