الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۵۸

علي بن ابراهيم عن ابيه عن علي بن معبد عن واصل بن سليمان عن عبد الله بن سليمان قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۲۷ از عبد اللَّه بن سلیمان گوید: از امام صادق (ع) پرسیدم از قول خدا عز و جل (۴ سوره مزمّل): «وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا»، فرمود: امیر المؤمنین (ع) فرموده است: یعنی او را خوب بیان کن و کلماتش را روشن ادا کن و چون شعر، پست سرِ هم و به شتاب مخوانش و چون ریگ پراکنده مسازش ولی دلهای سخت خود را با آن به هراس اندازید و نباید که همّت یکی از شماها این باشد که سوره را پایان دهد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۱۸ عبد اللَّه بن سلیمان گوید: از حضرت صادق علیه السلام پرسیدم از گفتار خدای عز و جل (که فرماید:) وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا فرمود: امیر المؤمنین صلوات اللَّه علیه فرموده: یعنی او را خوب بیان کن و همانند شعر آن را بشتاب مخوان، و مانند ریگ (هنگام خواند) آن را پراکنده مساز، ولی دلهای سخت خود را بوسیله آن به بیم و هراس افکنید، و همت شما این نباشد که سوره را بآخر رساند (یعنی همت خود را در تدبر و تأمل در آیات و بکار بستن و عمل کردن آنها قرار دهید نه باینکه سوره را بآخر رسانید). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۳۹ علی بن ابراهیم، از پدرش، از علی بن معبد، از واصل بن سلیمان، از عبد اللَّه بن سلیمان روایت کرده است که گفت: از امام جعفر صادق علیه السلام سؤال کردم از معنی قول خدای عز و جل: «وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا» «۴»، که ترجمه ظاهرش این است که: «ترتیل کن قرآن را، ترتیل کردنی کامل». راوی می‏گوید که: حضرت فرمود که: «امیرالمؤمنین- صلوات اللَّه علیه- فرموده که: آن را خوب بیان کن و حروف آن را ظاهر گردان، و آن را تند مخوان، مانند تند خواندن شعر (و به نحوی که عربان شعر را می‏خوانند، یا حروف آن را بسیار متّصل به یکدیگر مگردان، مانند اتّصال موی به یکدیگر)، و آن را از هم مپاش و پراکنده مکن، مانند پراکندگی ریگ، ولیکن بر دل‏های سختِ خویش غالب شوید «۱»، و باید که همّت و قصد یکی از شما، آخر سوره نباشد» (یعنی همّت را همین بر این نگمارد که سوره را تمام کند). ( ۱). و لجام آنها را باز زنید، چنان که لجام اسب را باز می‏زنند تا باز ایستد؛ یعنی حروف آن را چنان ادا کنید که دردل‏های سخت نیز جای گیرد و بعضی گمان کرده‏اند که، معنی این است که: لیکن به فزع و خوف آورید، یا بکوبید به خواندن قرآن، دل‏های سخت را. و این ترجمه بنا بر تصحیف فرع، به فاء« سعفص» و راء« قرشت» است، به زای« هوّز» یا قاف« قرشت».( مترجم)