الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۷۰

علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن محبوب عن علي بن ابي حمزه عن ابي بصير قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۳۳ از ابی بصیر گوید: به امام باقر (ع) گفتم: هر گاه قرآن را بلند بخوانم شیطانم آید و گوید: تو با این کار به خاندان خود و مردمِ دیگر خودنمائی می‏کنی. فرمود: ای محمد، تو با آواز متوسطی قرآن بخوان که‏ خاندانت بشنوند و در خواندن قرآن آوازت را چرخ بده زیرا خدا عز و جل دوست دارد آواز خوب را که در آن چرخ دادن باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۲۱ ابو بصیر گوید: بحضرت باقر علیه السلام عرضکردم: هر گاه قرآن را با صدای بلند میخوانم شیطان نزدم آید و گوید: تو با این کار بخانواده خودت و مردم خودنمائی (و ریا) میکنی؟ فرمود: ای ابا محمد با صوت (و آواز) متوسطی بخوان که خانواده‏ات بشنوند، و آوازت را در خواندن قرآن در گلو بچرخان زیرا خدای عز و جل آواز خوش را که در گلو چرخانده شود دوست دارد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۴۵ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن محبوب، از علی بن ابی حمزه، از ابو بصیر روایت کرده است که گفت: به خدمت امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم که: چون قرآن را بخوانم و آوازم را به آن بلند سازم، شیطان به نزد من آید و گوید: جز این نیست که به این خواندن، با اهل خود و مردمان ریا می‏کنی. فرمود که: «ای ابومحمد! بخوان، آن خواندنی که میان دو خواندن باشد (یعنی بلند و آهسته، که نه آهسته باشد و نه بلند) در حالی که آن را به اهل خود بشنوانی، و آواز خود را به قرآن ترجیع کن؛ زیرا که خدای عز و جل آواز خوش را دوست می‏دارد، که در آن ترجیع شود، ترجیع شدنی» «۱». ( ۱). مترجم گوید که: مراد از ترجیع، آن است که اصل جوهر، آواز خوشی داشته باشد، بی‏آنکه تکریر و حرکت آواز در گلو و تحریری در آن باشد، یا آنکه این حدیث محمول است بر تقیّه؛ چه هیچ‏یک از علمای علّام، غنا در باب قرآن را، از غنای حرام استثنا نکرده‏اند.( مترجم)