الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۷۵

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن يحيي بن ابراهيم بن ابي البلاد عن ابيه عن علي بن المغيره عن ابي الحسن ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۳۹ از علی بن مغیره از ابی الحسن (ع) گوید: به او گفتم که: پدرم از جدّت پرسیده بود از ختم قرآن در هر شب و جدّت در پاسخِ او گفته بود: در هر شب، و باز به آن حضرت گفته بود، در خصوص ماه رمضان و جدّت در پاسخش گفته بود: در ماه رمضان، و باز پدرم به او گفته بود: آری تا هر چه بتوانم، و شیوه پدرم این بود که در ماه رمضان چهل ختم قرآن می‏خواند و من هم پس از پدرم آن را ختم می‏کردم و بسا که می‏افزودم و بسا که می‏کاستم به اندازه فراغت و شغلم و به اندازه نشاط و کسالتم و هر گاه روز عید فطر می‏شد یک ختم را هدیه رسول خدا (ص) می‏کردم و یکی دیگر را هدیه علی (ع) و یکی دیگر را هدیه فاطمه (ع) و سپس برای امامان تا به شما می‏رسیدم و برای شما هم یک ختم هدیه می‏کردم تا به این حال رسیدم، برای من در برابر این عمل چه ثوابی است؟ فرمود: ثواب تو این است که روز قیامت با آنها هستی، گفتم: اللَّه اکبر! ثواب من این است؟ تا سه بار فرمود: آری. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۲۳ علی بن مغیرة گوید: بحضرت أبی الحسن (کاظم) علیه السلام عرضکردم: که پدر من از جد شما پرسیده از ختم قرآن در هر شب؟ و جد شما فرموده بود: هر شب، و باو عرضکرده بود: در ماه رمضان؟ جد شما فرموده بود: و در ماه رمضان، پدرم باو عرضکرده بود: آری هر چه توانائی داشته باشم (بخوانم)؟ (فیض (ره) گوید: محتمل است در اینجا چیزی افتاده و ساقط شده باشد) و پدرم چنین بود که چهل بار قرآن را در ماه رمضان ختم میکرد و من نیز پس از پدرم (بهمین اندازه‏ها) ختم میکنم گاهی بیشتر و گاهی کمتر باندازه فراغت و شغلم و باندازه نشاط و کسالتم؟ و چون روز عید فطر شود یکختم آن را هدیه رسول خدا (ص) کنم، و یکی را هدیه علی علیه السلام و یکی را هدیه حضرت فاطمه علیها السلام و همچنین برای هر یک از ائمه (ع) تا برسد بشما که برای هر یک یکی هدیه کنم و تا باین حال رسیده‏ام چنین کرده‏ام، برای من در برابر این عمل چه پاداشی هست؟ فرمود: پاداشت این است که روز قیامت با ایشان باشی، گفتم: اللَّه اکبر! این است پاداش من؟ تا سه بار فرمود: آری. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۴۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از یحیی بن ابراهیم بن ابی البلاد، از پدرش، از علی بن مغیره، از حضرت امام موسی علیه السلام که گفت: به آن حضرت عرض کردم که: پدرم از جدّت سؤال نموده بود از ختم کردن قرآن، در شبی یا در هر شب؛ پس جدّت به او فرموده بود که: «در هر شب آن را ختم می‏کنی؟» پدرم به جدّت عرض کرده بود که: در ماه مبارک رمضان. پس جدّت به پدرم فرموده بود که: «در ماه مبارک رمضان؟» پدرم به جدّت عرض کرده بود که: آری، مادامی که استطاعت داشته باشم. و دأب پدرم این بود که در ماه مبارک رمضان، آن را چهل مرتبه ختم می‏کرد، و من بعد از پدرم آن را ختم کرده‏ام. پس بسا بوده که از چهل ختم زیاد کرده‏ام، و بسا بوده که کمتر از چهل ختم کرده‏ام، بر اندازه‏ای فراغ و شغل و دماغ و کسالت خویش. پس چون روز عید فطر شده، یک ختم را از برای رسول خدا صلی الله علیه و آله قرار داده‏ام، و دیگری را از برای علی- صلوات اللَّه علیه-، و دیگری را از برای حضرت فاطمه- علیهاالسّلام-. بعد از آن، امامان علیهم السلام، که از برای هر یک از ایشان ختمی را قرار داده‏ام، تا آنکه به تو منتهی شده‏ام. پس یک ختم را از برای تو قرار داده‏ام، از آن زمان که در این حال گردیده‏ام؛ یعنی از اوّل تکلیف یا معرفت، تا حال، پیوسته چنین کرده‏ام؛ پس از برای من به واسطه آن عمل، چه ثواب است؟ حضرت فرمود که: «از برایت به این عمل، آن است که در روز قیامت، با ایشان باشی». گفتم: اللَّه اکبر! پس از برای من به این عمل، چنین ثوابی خواهد بود؟ حضرت سه مرتبه فرمود: «آری».