→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۸۰

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ کِتَابُ فَضْلِ الْقُرْآن‏ بَابُ فَضْلِ الْقُرْآنِ‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
حميد بن زياد عن الحسين بن محمد عن احمد بن الحسن الميثمي عن يعقوب بن شعيب عن ابي عبد الله ع قال :

لَمَّا أَمَرَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ هَذِهِ اَلْآيَاتِ أَنْ يَهْبِطْنَ إِلَى اَلْأَرْضِ تَعَلَّقْنَ بِالْعَرْشِ وَ قُلْنَ أَيْ رَبِّ إِلَى أَيْنَ تُهْبِطُنَا إِلَى أَهْلِ اَلْخَطَايَا وَ اَلذُّنُوبِ فَأَوْحَى اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَيْهِنَّ أَنِ اِهْبِطْنَ فَوَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ يَتْلُوكُنَّ أَحَدٌ مِنْ‏ آلِ مُحَمَّدٍ وَ شِيعَتِهِمْ‏ فِي دُبُرِ مَا اِفْتَرَضْتُ عَلَيْهِ مِنَ اَلْمَكْتُوبَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ إِلاَّ نَظَرْتُ إِلَيْهِ بِعَيْنِيَ اَلْمَكْنُونَةِ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ نَظْرَةً أَقْضِي لَهُ فِي كُلِّ نَظْرَةٍ سَبْعِينَ حَاجَةً وَ قَبِلْتُهُ عَلَى مَا فِيهِ مِنَ اَلْمَعَاصِي وَ هِيَ‏ أُمُّ اَلْكِتَابِ‏ وَ شَهِدَ اَللََّهُ أَنَّهُ لاََ إِلََهَ إِلاََّ هُوَ وَ اَلْمَلاََئِكَةُ وَ أُولُوا اَلْعِلْمِ‏ وَ آيَةُ اَلْكُرْسِيِ‏ وَ آيَةُ اَلْمُلْكِ‏

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۴۵ از یعقوب بن شعیب از امام صادق (ع) فرمود: چون خدا عز و جل این سه آیه را فرمان داد که به زمین فرود آیند به عرش در آویختند و گفتند: پروردگارا به کجا ما را فرود می‏کنی به سوی خطاکاران و گنه‏کاران؟ خدا عز و جل بدانها وحی کرد که: فرود شوید، به عزّت و جلالم سوگند، کسی از خاندان محمد (ص) و شیعیانشان شما را هر روزه در دنبال نماز واجب نخواند جز اینکه به او نظر کنم (مقصود از واجب، پنجگانه شبانه روز است) در هر روزی هفتاد نظر مهرورزی و در هر نظری هفتاد حاجت از او برآورم و با هر چه گناه دارد او را بپذیرم؛ و آن آیات عبارتند از امّ الکتاب (سوره حمد) و (۱۸ سوره آل عمران): «گواه است خدا که راستش این است که نیست شایسته پرستشی جز او و هم گواهند فرشته‏ها و دانشمندان»، و (۲۵۵ سوره بقره): آیة الکرسی، و (۲۶ سوره آل عمران): آیه ملک. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۲۵ حضرت صادق علیه السّلام فرمود: چون خدای عز و جل باین آیات (که در آخر حدیث بیاید) فرمان داد که بزمین فرود آیند، آنها بعرش در آویختند و گفتند: پروردگارا بکجا ما را فرو میفرستی؟ بسوی‏ خطاکاران و گنه‏کاران؟ پس خدای عز و جل بآنها فرمود: فرود شوید که بعزت و جلال خودم سوگند که هیچ کس از آل محمد (علیهم السلام) و شیعیان آنها شما را در هر روز دنبال نماز واجبش نخواند جز اینکه بنظر مخصوصی در هر روز هفتاد بار باو نظر کنم و در هر نظر هفتاد حاجت او را برآورم، و او را با آنچه گناه دارد بپذیرم و آن آیات عبارت است از ام الکتاب (یعنی سوره مبارکه حمد) و آیه: «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِکَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ» (سوره آل عمران آیه ۱۸) و آیة الکرسی، و آیه ملک‏ قُلِ اللَّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ‏ ... آیه ۲۶ از سوره آل عمران). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۵۱ حمید بن زیاد، از حسین بن محمد، از احمد بن حسن میثمی، از یعقوب بن‏ شعیب، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «چون خدای عز و جل این آیات را امر فرمود که به سوی زمین فرود آیند، به عرش درآویختند و عرض کردند که: ای پروردگار ما! ما را به کجا می‏فرستی؟ به سوی اهل خطا و گناهان فرو می‏فرستی؟ پس خدای عز و جل به سوی اینها وحی فرمود که: فرو روید. پس به عزّت و جلال خودم سوگند یاد می‏کنم که هیچ‏یک از آل محمد و شیعیان ایشان، شما را تلاوت نکند در عقب آنچه بر او واجب گردانیده‏ام؛ یعنی بعد از نمازهای واجبی شبانه‏روزی، مگر آنکه به سوی او نظر کنم، در هر روزی، هفتاد نظر «۱»، و با هر نظر کردنی، هفتاد حاجت را از برایش روا کنم، و او را قبول کنم با آنچه در آن است از گناهان، و آن آیات، امّ‏الکتاب است؛ یعنی سوره حمد، و آیه «شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِکَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ» «۲»، و آیه‏الکرسی، و آیه ملک» (یعنی «قُلِ اللَّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ» «۳»، تا آخر آیه).

راویان