→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۰۸۶

حدیث امام موسى کاظم (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء‏ کِتَابُ فَضْلِ الْقُرْآن‏ بَابُ فَضْلِ الْقُرْآنِ‏

کتاب الدعاء · روایت شده از امام موسى کاظم عليه السلام

سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن الحسن بن علي عن الحسن بن الجهم عن ابراهيم بن مهزم عن رجل سمع ابا الحسن ع يقول :

مَنْ قَرَأَ آيَةَ اَلْكُرْسِيِ‏ عِنْدَ مَنَامِهِ لَمْ يَخَفِ اَلْفَالِجَ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ وَ مَنْ قَرَأَهَا فِي دُبُرِ كُلِّ فَرِيضَةٍ لَمْ يَضُرَّهُ ذُو حُمَةٍ وَ قَالَ مَنْ قَدَّمَ‏ قُلْ هُوَ اَللََّهُ أَحَدٌ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ جَبَّارٍ مَنَعَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْهُ يَقْرَأُهَا مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ رَزَقَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ خَيْرَهُ وَ مَنَعَهُ مِنْ شَرِّهِ وَ قَالَ إِذَا خِفْتَ أَمْراً فَاقْرَأْ مِائَةَ آيَةٍ مِنَ‏ اَلْقُرْآنِ‏ مِنْ حَيْثُ شِئْتَ ثُمَّ قُلِ اَللَّهُمَّ اِكْشِفْ عَنِّي اَلْبَلاَءَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۴۷ از مردی که شنید ابو الحسن (ع) می‏فرمود: هر که هنگام خوابیدنش آیة الکرسی را بخواند از درد فلج نترسد ان شاء اللَّه، و هر که آن را دنبال هر فریضه بخواند هیچ نیشدارِ زهرناکی به او زیان نرساند. و فرمود: هر که قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را در برابر جبّار و زور گوئی پیش دارد خدای عز و جل او را از وی منع کند، آن را از پیش روی‏ و از پشت سر و از سمت راست و از سمت چپِ خود بخواند و چون چنین کند، خدا عز و جل خیر او را بهره وی کند و شرّش را از او باز دارد، و فرمود: چون از امری بترسی صد آیه از قرآن بخوان از هر کجا خواهی سپس سه بار بگو: خدایا بلا را از من بر طرف کن. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۲۷ ابراهیم بن مهزم از مردی حدیث کند که شنید از حضرت أبی الحسن علیه السلام که میفرمود: هر کس آیة الکرسی را در وقت خواب بخواند از درد فلج نترسد ان شاء اللَّه، و هر که پشت سر هر نماز واجب آن را بخواند هیچ حیوانی که نیش زهر آگین دارد او را زیان نرساند و فرمود: هر کس‏ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را بین خود و بین جبار (و ستمگری که آهنگ آزار او را دارد) پیش دارد (و در برابر او این سوره را بخواند) خدای عز و جل او را از آن ستمکار منع کند، (باین ترتیب که) بخواند آن را از پیش رو و از پشت سر و از راست و چپش، و چون این کار را کرد خدای عز و جل خیر آن ستمکار را باو بهره کند و از شرش او را باز دارد. و فرمود: هر گاه از پیش آمدی ترسیدی صد آیه از قرآن از هر کجای آن که‏ خواهی بخوان، سپس سه بار بگو: «اللهم اکشف عنی البلاء» محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۵۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از حسن بن علی، از حسن بن جهم، از ابراهیم بن مهزم، از مردی که شنید از امام موسی کاظم علیه السلام که می‏فرمود: «هر که در نزد خوابیدنش آیة الکرسی را بخواند، از فالج «۴» نترسد، انشاء اللَّه؛ یعنی: «اگر خدا خواهد» «۵». و هر که بعد از هر نماز فریضه آن را بخواند، هیچ صاحب زهری او را ضرر نرساند». و فرمود که: «هر که سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را پیش دارد در میانه خود و جبّاری، خدای عز و جل آن جبّار را از او منع کند، و باید که این سوره را از پیش روی و از پشت سر و از طرف راست و از طرف چپ خویش بخواند. پس چون چنین کند، خدای عز و جل خوبی آن جبّار را به او روزی فرماید، و او را از بدیش منع نماید». و فرمود که: «چون از امری بترسی، صد آیه را از قرآن بخوان، از هر جا که خواهی، بعد از آن، سه مرتبه بگو که: اللَّهُمَّ اکْشِفْ عَنِّی الْبَلآءَ؛ یعنی: خداوندا! باز بَر از من این زحمت را». (۴). و فالج، استرخا و سستی است از برای یکی از دو شقّ بدن، به جهت ریختن خلط بلغمی که سمالک و مجاری‏روح از آن مفسد و بسته می‏شود. (مترجم) (۵). این کلمه را در مثل این مقامات، به جهت تیمّن و تبرّک و حصول مطلب ذکر می‏کنند، نه محض تعلیق و اشتراط؛ چه ظاهر است که اگر مراد محض تعلیق باشد، ثمره‏ای بر خواندن آیة الکرسی مترتّب نشود، و ممکن است که مراد این باشد که این امر، مشروط و معلّق است به اینکه چیزی که مانع تعلّق مشیّت حق به آن باشد، نباشد، از علم به اصلح و اولی در اثبات خلاف آن. (مترجم)

راویان