حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الدُّعَاء کِتَابُ فَضْلِ الْقُرْآن بَابُ فَضْلِ الْقُرْآنِ
کتاب الدعاء · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن الحسن بن علي عن اسحاق بن عمار عن ابي عبد الله ع قال :
مَنْ قَرَأَ مِائَةَ آيَةٍ يُصَلِّي بِهَا فِي لَيْلَةٍ كَتَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ بِهَا قُنُوتَ لَيْلَةٍ وَ مَنْ قَرَأَ مِائَتَيْ آيَةٍ فِي غَيْرِ صَلاَةٍ لَمْ يُحَاجَّهُ اَلْقُرْآنُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ وَ مَنْ قَرَأَ خَمْسَمِائَةِ آيَةٍ فِي يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ فِي صَلاَةِ اَلنَّهَارِ وَ اَللَّيْلِ كَتَبَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ فِي اَللَّوْحِ اَلْمَحْفُوظِ قِنْطَاراً مِنَ اَلْحَسَنَاتِ وَ اَلْقِنْطَارُ أَلْفٌ وَ مِائَتَا أُوقِيَّةٍ وَ اَلْأُوقِيَّةُ أَعْظَمُ مِنْ جَبَلِ أُحُدٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۴۹
از امام صادق (ع) فرمود: هر که صد آیه را در نماز شب بخواند، خدا عز و جل برایش عبادت یک شب را ثبت کند و هر که ۲۰۰ آیه در جز نماز بخواند، قرآن روز قیامت با او ستیزه نکند، و هر که در شبانهروز در نماز روز و شب پانصد آیه بخواند، خدا عز و جل در لوح محفوظ برای او یک قنطار حسنه نویسد و هر قنطاری هزار و دویست اوقیه است و هر اوقیه از کوه احُد بزرگتر است.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۲۸
حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر که صد آیه (از قرآن) در شب در نمازی بخواند (یعنی در یکی از نمازهائی که شب میخواند و ظاهرا مقصود نمازهای نافله ایست که از اول شب تا صبح میخوانند یا جداگانه دو رکعت نماز بخواند و این صد آیه را در آن بخواند) خدای عز و جل برای او عبادت یک شب را ثبت کند، و هر کس دویست آیه در غیر از نماز بخواند قرآن در روز قیامت با او خصومت نورزد (و در باره ضایع گذاردنش و روی بر تافتن از آن شکایت از او نکند) و هر که در شبانه روز در نماز روز و شب پانصد آیه بخواند خدای عز و جل برای او در لوح محفوظ یک قنطار حسنه بنویسد و قنطار هزار و دویست اوقیه است و اوقیه بزرگتر از کوه احد است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۵۷
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از حسن بن علی، از اسحاق بن عمّار، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «هر که صد آیه را بخواند که در شب به آن نماز کند، خدای عز و جل به آن از برایش عبادت یک شبه را بنویسد، و هر که دویست آیه را در غیر نماز بخواند، قرآن در روز قیامت با او محاجّه و خصومت نکند، و هر که در روز و شبی، در نمازِ روز و شب، پانصد آیه را بخواند، خدای- تعالی- از برایش در لوح محفوظ قنطاری از حسنات بنویسد» «۱». ( ۱). و قنطار، هزار و دویست وقیه است، و وقیه، از کوه احد بزرگتر است. مترجم گوید که: در بعضی از نسخ به جای وقیه، اوقیّهای- به ضمّ همزه و سکون و او و کسر قاف و یاء مشدّد- است، و هر دو یکی است. و هیچیک از اهل لغت، قنطار و وقیه و قیراط و مثقال که مذکور شده یا خواهد شد، به آنچه در حدیث تفسیر شده، تفسیر نکردهاند، و ممکن است که این معانی از جمله آنها باشد که اهل لغت بر آنها اطّلاعی به هم نرسانیده باشند، اگرچه غیر این نیز ممکن است، و این مقام، موضع تحقیق آن نیست، و قنطار و مثقال و قیراط، همه به کسر اوّل است به وزن دینار.( مترجم)