الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۲۸

عده من اصحابنا عن سهل بن زياد و محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي جميعا عن ابن محبوب عن جميل عن سدير عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۷۷ از سدیر، از امام باقر (ع) فرمود: سوره ملک است که جلوگیر است، از عذاب قبر جلوگیری کند و در تورات به نام سوره ملک نوشته شده، و هر کس آن را در شبش بخواند، کار بسیار و پاکیزه‏ای کرده است و از غافلان نوشته نشود به وسیله خواندن آن، و من آن را قبل از رکوع بعد از نماز عشاء آخرین نماز شبانه روز می‏خوانم در هنگامی که نشسته‏ام (ظاهراً در نماز و تیره باشد) و پدرم آن را در هر روز و هر شب می‏خواند و هر که آن را بخواند هر گاه ناکر و نکیر (دو فرشته بازپرس در گور) از سوی دو پایش بر او در گورش در آیند دو پایش بدانها گویند: از سوی من راهی ندارید زیرا این بنده به روی من می‏ایستاد و در هر شب و روز سوره ملک را می‏خواند و هر گاه از سوی شکمش نزد او آیند، به آنها گوید: از سوی من برای شماها راهی نیست، این بنده سوره ملک را در من جای داده و هر گاه از سوی زبانش نزد او آیند، زبانش به آنها گوید: برای شما از سوی من راهی نیست، هر آینه این بنده با من در هر روز و شب سوره ملک را خوانده است. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۴۵ حضرت باقر علیه السلام فرمود: سوره ملک سوره مانعه (یعنی جلوگیر) است، که از عذاب قبر جلوگیری کند، و در تورات نیز بنام سوره ملک نوشته شده و هر که آن را در شب بخواند عمل بسیار و پاکیزه‏ای انجام داده، و در آن شب با خواندن آن از غافلان نوشته نشود، و من در حالی که نشسته‏ام پس از نماز عشاء در رکوع آن را میخوانم (شاید مقصود رکوع نماز و تیره باشد) و پدرم علیه السلام آن را در هر روز و شب میخواند و هر که آن را بخواند (همین که از دنیا رفت) و در گورش نکیر و منکر بر او درآیند از طرف پایش که آیند پاهایش بآن دو گویند: از این طرف راه نیست چون این بنده بروی ما می‏ایستاد و در هر روز و شب سوره ملک را میخواند، و چون از سوی شکمش درآیند، بآن دو گوید: از این طرف راه نیست، زیرا این بنده سوره ملک را در من جای داده، و چون از جانب زبان (و سرش) درآیند، زبان گوید: از این طرف راه نیست چون این بنده بوسیله من هر روز و هر شب سوره ملک را میخواند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۸۵ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از سهل بن زیاد و محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، هر دو، از ابن محبوب، از جمیل، از سدیر، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «سوره ملک مانعه است که منع می‏کند از عذاب قبر، و این سوره در تورات سوره ملک نوشته شده است. و هر که در شب آن را بخواند، به حقیقت که بسیار عبادت و تلاوت کرده، و نیکی و خوشی به جا آورده است، و از جمله غافلان نوشته نشود. و به درستی که من بعد از نماز خفتن با آن رکوع می‏کنم (یعنی آن را در نماز وتیره می‏خوانم)، و حال آنکه من نشسته‏ام. و به درستی که پدرم علیه السلام در هر روز و هر شب این سوره را می‏خواند. و هر که این سوره را بخواند، چون ناکر و نکیر در قبرش بر او داخل شوند از جانب پای‏هایش، هر یک از پای‏هایش به ایشان گوید که: شما را از جانب من راهی نیست، به حقیقت که این بنده در هر روز و هر شب بر روی من می‏ایستاد و سوره ملک را می‏خواند، و چون از جانب شکمش به نزد او آیند، به ایشان می‏گوید که: شما را از جانب من راهی نیست، به حقیقت که این بنده سوره ملک را در من جا داده بود، و چون از جانب زبانش به نزد او آیند، به ایشان گوید که: شما را از جانب من راهی نیست، به حقیقت که این بنده در هر روز و هر شب سوره ملک را به واسطه من می‏خواند».