الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۲۹

محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن عبد الله بن فرقد و المعلي بن خنيس قالا :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۴۷۹ از عبد اللَّه بن فرقد و معلی بن خنیس، گویند: ما در نزد امام صادق (ع) بودیم و ربیعة الرأی هم با ما بود و فضیلت قرآن را یاد آور شدیم، امام صادق (ع) فرمود: اگر ابن مسعود به روش قرائت ما قرآن را نمی‏خواند، او گمراه است، ربیعة الرأی گفت: گم راه است؟ فرمود: آری گم راه است، سپس امام صادق (ع) فرمود: اما ما به روش قرائت ابیّ قرآن را می‏خوانیم. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۴۵ عبد اللَّه بن فرقد و معلی بن خنیس گویند: ما در خدمت حضرت صادق علیه السلام بودیم و ربیعة الرأی نیز با ما بود، پس ربیعه فضیلت قرآن را یادآور شد، حضرت صادق علیه السلام فرمود: اگر ابن مسعود مطابق قرائت ما نمیخواند او گمراهست ربیعه گفت: گمراهست؟ فرمود: آری گمراه است، سپس حضرت صادق علیه السلام فرمود: اما ما مطابق قرائت ابی قرآن را میخوانیم. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۶۸۵ محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از عبداللَّه بن فرقد و معلّی بن خنیس روایت کرده است که گفتند: در نزد امام جعفر صادق علیه السلام بودیم و ربیعه رای که فقیه اهل مدینه بود با ما بود. پس فضل قرآن را ذکر کردیم. حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «اگر ابن‏مسعود به وضعی که ما می‏خوانیم، نخواند، گمراه است». ربیعه عرض کرد که: گمراه است؟ فرمود: «آری، گمراه است». بعد از آن، حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «امّا ما به طور قرائت ابیّ- یعنی ابیّ بن کعب- می‏خوانیم «۱». ( ۱). و بعضی گفته‏اند که: حضرت به جهت تقیّه‏ای از ربیعه، این را فرمود. و بعضی گمان کرده‏اند که معنی این است که: ما به طور قرائت پدرم‏[/ أبی‏] می‏خوانیم، چنان که در لوامع التّنزیل بیان کرده‏ام، و آن بسیار دور است.( مترجم)