حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کِتَابُ الْعِشْرَة بَابُ التَّحَبُّبِ إِلَى النَّاسِ وَ التَّوَدُّدِ إِلَيْهِمْ
کتاب العشرة · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي عن محمد بن سنان عن حذيفه بن منصور قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
مَنْ كَفَّ يَدَهُ عَنِ اَلنَّاسِ فَإِنَّمَا يَكُفُّ عَنْهُمْ يَداً وَاحِدَةً وَ يَكُفُّونَ عَنْهُ أَيْدِياً كَثِيرَةً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۰۵
از حذیفه بن منصور، گوید: شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: هر که دست از آزار مردم باز دارد، همانا یک دست از آنها باز گرفته است و آنان دستهای بسیاری از او باز گیرند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۵۷
حذیفة بن منصور گوید: شنیدم از حضرت صادق علیه السلام که میفرمود: هر که دست آزارش را از سر مردم بردارد فقط یک دست از آنها باز داشته ولی (در مقابل) دستهای بسیاری از آزار او خودداری کنند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۱۱
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی، از محمد بن سنان، از حذیفه بن منصور روایت کرده است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «هر که دست خود را از مردم باز دارد و به ایشان آزار نرساند، جز این نیست که یک دست از ایشان باز میدارد، و ایشان دستهای بسیار از او باز میدارند».