الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۶۴

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن بعض اصحابه عن صالح بن عقبه عن سليمان بن زياد التميمي عن ابي عبد الله ع قال قال الحسن بن علي ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۰۵ از امام صادق (ع) که امام حسن (ع) فرمود: خویش: کسی است که مهرش او را پیوسته و گرچه نژادش با دوست نپیوسته، و بیگانه: آنکه پیوند مهر گسسته و گر چه در نژاد وابسته است. چیزی به چیز دیگر نزدیک‏تر نیست از دست به پیکر و به راستی که دست خیانت ورزد و از تن بریده شود و بریده شود و از بن برآید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۵۸ امام صادق علیه السلام فرمود: که حضرت مجتبی علیه السلام فرموده: خویش نزدیک آن کس است که مودت و دوستی او را نزدیک کرده باشد اگر چه خویشاوندیش دور باشد، و بیگانه و دور کسی است که دوستی او را دور کرده است (و از نظر دوستی بیگانه باشد) اگر چه خویشاوندیش نزدیک باشد، و چیزی نزدیک‏تر از دست به پیکر انسان نیست، و همین دست خیانت کند و بریده می‏شود و اثر آن محو گردد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۱۳ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از بعضی از اصحاب خویش، از صالح بن عقبه، از سلیمان بن زیاد تمیمی، از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «حضرت حسین بن علی علیهما السلام فرمود که: خویش و نزدیک، کسی است که دوستی، او را نزدیک گردانیده باشد، و اگر چه نسب و نژادش دور باشد، و دور، کسی است که دوستی، ارواح را دور ساخته باشد، و هر چند که نسبش نزدیک باشد. هیچ چیز نسبت به چیزی از دست، به تن نزدیک‏تر نیست. و به درستی که دست خیانت می‏کند، پس آن را می‏برند، و بریده که شد، آن را داغ می‏کنند که خونش قطع شود».