الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۱۷۹

احمد بن محمد عن ابن محبوب عن جميل عن ابي عبيده الحذا عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۶, ۵۱۳ از امام باقر (ع) که: امیر المؤمنین (ع) به مردمی گذر کرد و بدانها سلام داد، در پاسخِ او گفتند: علیک السّلام و رحمة اللَّه و برکاته و مغفرته و رضوانه، امیر المؤمنین (ع) فرمود: در باره ما از آنچه فرشته‏ها در باره سلام به پدرِ ما ابراهیم کرده‏اند نگذرید، همانا گفتند (۲۳ سوره هود): «رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۴, ۴۶۱ حضرت باقر علیه السلام فرمود: امیر المؤمنین علیه السلام بمردمی گذر کرد و بر آنها سلام کرد آنها در جواب گفتند: «علیک السلام و رحمة اللَّه و برکاته و مغفرته و رضوانه» پس امیر المؤمنین علیه السلام بدانها فرمود: در باره ما از آنچه فرشتگان بپدرمان ابراهیم علیه السلام گفتند نگذرید، آنها گفتند: «رحمة اللَّه و برکاته علیکم أهل البیت» محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۴, ۷۱۷ احمد بن محمد، از ابن محبوب، از جمیل، از ابو عبیده حذّاء، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «امیرالمؤمنین علیه السلام به گروهی گذشت و بر ایشان سلام کرد. در جواب گفتند که: علیک السّلام و رحمه اللَّه و برکاته و مغفرته و رضوانه؛ یعنی: «بر تو باد درود خدا، یا درود ما، یا همه درودها، و رحمت خدا و برکت‏های او، و آمرزش و خشنودی او»؛ پس امیرالمؤمنین علیه السلام به ایشان فرمود که: به ما درمگذرید از مانند آنچه فرشتگان به پدر ما ابراهیم علیه السلام گفتند. جز این نیست که گفتند: «رَحْمَتُ اللَّهِ وَ بَرَکاتُهُ عَلَیْکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ» «۱»؛ یعنی: بخشش خدا و برکت‏های او که عبارت است از زیادتی خیرات، بر شما باد، ای خاندان ابراهیم!». ( ۱). هود، ۷۳.