حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ کَوْنِ الْمُؤْمِنِ فِي صُلْبِ الْکَافِر
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الحسن بن علي الوشا عن علي بن ميسره قال قال ابو عبد الله ع :
إِنَّ نُطْفَةَ اَلْمُؤْمِنِ لَتَكُونُ فِي صُلْبِ اَلْمُشْرِكِ فَلاَ يُصِيبُهُ مِنَ اَلشَّرِّ شَيْءٌ حَتَّى إِذَا صَارَ فِي رَحِمِ اَلْمُشْرِكَةِ لَمْ يُصِبْهَا مِنَ اَلشَّرِّ شَيْءٌ حَتَّى تَضَعَهُ فَإِذَا وَضَعَتْهُ لَمْ يُصِبْهُ مِنَ اَلشَّرِّ شَيْءٌ حَتَّى يَجْرِيَ عَلَيْهِ اَلْقَلَمُ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۴۷
امام صادق (ع) فرمود: به راستی نطفه مؤمن هر آینه در پشت کافری باشد و چیزی از بدی بدو نرسد تا آنگاه که به زاهدان زن مشرکه درآید و باز چیزی از بدی بدو نرسد تا آن را بزاید، و چون زائید، چیزی از بدی بدو نرسد تا به تکلیف رسد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۱
امام صادق علیه السّلام فرمود، نطفه مؤمن در صلب مشرک قرار میگیرد، ولی هیچ گونه بدی و آلودگی باو نمیرسد، تا زمانی که در زهدان زن مشرکه قرار گیرد. در آنجا هم هیچ گونه بدی باو نرسد تا او را بزاید چون او را زائید، باز هم هیچ گونه بدی باو نرسید، تا آنکه قلم تکلیف بر او جاری شود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۳۷
حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از حسن بن علی وشّاء، از علی بن میسّر روایت کرده است که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «نطفه مؤمن در صلب مشرک میباشد، و از بدی و کفر پدر چیزی به او نمیرسد، تا آنکه چون در زهدان زن مشرکه منتقل شود، از بدی و کفر مادر چیزی به او نرسد، تا آنکه او را بر زمین گذارد و بزاید، و چون او را بر زمین گذارد، چیزی از بدی به او نرسد، تا آنکه قلم بر او جاری گردد و مکلّف شود».