→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۲۲۰

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْعِبَادَة

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن عمرو بن جميع عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :

أَفْضَلُ اَلنَّاسِ مَنْ عَشِقَ‏ اَلْعِبَادَةَ فَعَانَقَهَا وَ أَحَبَّهَا بِقَلْبِهِ وَ بَاشَرَهَا بِجَسَدِهِ وَ تَفَرَّغَ لَهَا فَهُوَ لاَ يُبَالِي عَلَى مَا أَصْبَحَ‏ مِنَ اَلدُّنْيَا عَلَى عُسْرٍ أَمْ عَلَى يُسْرٍ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۲۵۵ رسول خدا (ص) فرمود: بهترین مردم کسی است که عاشق عبادت است و آن را در آغوش کشد و از دل دوست دارد و با تن بدان در آمیزد و خود را برای انجام آن فارغ سازد، او است که باک ندارد در دنیا سختی کشد یا در رفاه باشد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۱۳۱ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: بهترین مردم کسی است که عاشق عبادت شود، با عبادت دست بگردن شود و آن را از دل دوست دارد و با تن خود انجام دهد و برای آن فارغ شود (بکار دیگر دل مشغول ندارد) چنین شخصی باک ندارد که زندگی دنیایش بسختی گذارد یا بآسانی. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۲۲۹ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از عمرو بن جمیع، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: بهترینِ مردمان کسی است که به عبادتِ خدا عشق به هم رسانیده باشد؛ پس دست در گردن آن درآورد، و به دلِ خویش آن را دوست دارد، و به جسدِ خویش با آن مباشرت کند، که در میانه او و آن حائلی نباشد، و خود را از برای آن فارغ سازد؛ پس چنین کسی پروا ندارد که بر هر حالی صبح کند از دنیا؛ خواه بر وجه دشواری باشد و خواه بر وجه آسانی».

راویان